บทที่ 17 17.วันธรรมดาของพริกแกง

คำสั่งที่ครอบคลุมไปถึงการเดินทางทำให้ความเงียบโรยตัวลง     พรพิเศษมองเสี้ยวหน้าราบเรียบไร้ความใจดี แต่การกระทำนั้นกลับตีกรอบรัดรุมความปลอดภัยของเธออย่างรอบครอบ

“...เข้าใจแล้วค่ะ” เธอรับคำเสียงแผ่ว

ตฤณพยักหน้าพอใจ ก่อนหมุนตัวเดินไปโซนครัว ชายหนุ่มเปิดตู้เย็น รินน้ำเย็นใส่แก้ว แล้วเลื่อนมาวางบนเคาน์เต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ