บทที่ 31 31 ความลับของดวงดาว

มุมปากหยักยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางโดยไม่รู้ตัว ก่อนเขาจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเขินไปกว่าเดิม ชายหนุ่มถือแก้วน้ำผึ้งมะนาวเดินเข้าไปหา หยุดยืนตรงหน้าระยะประชิด

“ตื่นแล้วเหรอ” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าไร้แววเย็นชาเหมือนเคย

“ค่ะ...” พรพิเศษตอบเสียงแผ่ว สองมือกำชายเสื้อตัวเองแน่น “พริกขอโ...