บทที่ 34 34 คอแห้ง

กริ๊ก...

หลังเก็บจานเข้าที่ ตฤณดึงมือกลับมาปิดบานตู้กระจกอย่างนิ่มนวล แต่ยังไม่ถอยห่าง เขายืนซ้อนหลังเธอ ปล่อยให้อากาศอุ่นจัดและอัตราการเต้นของหัวใจสองดวงสอดประสานในความเงียบ

พรพิเศษยืนตัวเกร็ง หัวใจเต้นรัวเร็ว ลมหายใจอุ่นของตฤณที่เป่ารดต้นคอและใบหู ทำเอาผิวเนื้อเห่อร้อนและขนลุกซู่

“พริก...พริกเก็บไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ