บทที่ 36 36 เกินต้านทาน

“พริกจัดการเองค่ะ”

เธอคลายเชือก ถอดคอมแบทคู่หนักออกจากเท้าทีละข้าง ตฤณก้มมองกลุ่มผมสลวยที่อยู่ห่างปลายจมูกเพียงคืบ ความเงียบโรยตัวลงพร้อมความรู้สึกอุ่นซ่าน หญิงสาวนำรองเท้าไปวางบนชั้น ก่อนหันกลับมาหยุดยืนตรงหน้า มองข้อไหล่ขวาที่ตกลู่

“หมอสั่งพักใช่ไหมคะ”

ตฤณชะงัก เงยหน้าสบตากลมโต “อืม...จนกว่าไหล่จะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ