บทที่ 45 45 เดี๋ยวก็ชิน

แม้ชุดนอนผ้าฝ้ายจะออกแบบมามิดชิด ทว่าความเคยชินที่ไม่สวมชุดชั้นในเวลานอน ทำให้เนื้อผ้าบางเบาไม่อาจขวางกั้นสัมผัสนั้นได้ และในจังหวะชุลมุนที่ตฤณยกมือซ้ายขึ้นตามสัญชาตญาณเพื่อประคองร่างเล็ก ฝ่ามือหนากลับทาบครอบลงบนความนุ่มหยุ่นกลางหน้าอกของเธอพอดิบพอดี

ความเงียบโรยตัวปกคลุมห้อง ร่างบอบบางแข็งทื่อ ใบหน...