บทที่ 46 46 กลิ่นนาง

ตฤณกดจูบเน้นหนักบริเวณรอยต่อใต้ใบหู ลากปลายลิ้นไล้ผ่านแนวกรามช้า ๆ จนคนในอ้อมกอดขยับตัวยุกยิก หดคอหนีความจั๊กจี้ก่อนดันฝ่ามือเล็กเข้ากับแผงอกเขาตามสัญชาตญาณ

“อือ...พี่ตฤณ! ตื่นปุ๊บก็ซนปั๊บเลยนะคะ” เสียงหวานเอ่ยถามอู้อี้ เปลือกตาบางค่อย ๆ ปรือขึ้นสบสายตาคมที่จดจ้องอยู่ก่อนแล้วในระยะไม่ถึงคืบ

“พี่ตื่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ