บทที่ 47 47 ประธานรุ่น

“ไม่...มันเหมาะกับคุณ”

ตฤณขยับเข้ามาใกล้เธอ เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มขนาดยาวจากกระเป๋ากางเกงวางลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง

พรพิเศษชะงัก มองกล่องหรูหราสลับกับเสี้ยวหน้าหล่อเหลาที่ยืนยิ้มกริ่ม “อะไรคะพี่ตฤณ”

“เปิดดูสิ”

เธอเปิดฝากล่องกำมะหยี่ออกช้า ๆ แสงไฟสลัวกระทบเส้นสร้อยทองคำขาวเส้นเล็ก ประดับด้วยจี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ