บทที่ 76 76.ส่งเสียงออกมา

ตฤณยิ้ม นัยน์ตาเป็นประกาย และเขาไม่สามารถหักห้ามใจไม่ให้สัมผัสเธอได้อีก ตฤณก้มหัวลง ปลายจมูกเขาแทบจะชนกับจมูกเธอ ริมฝีปากอุ่นชื้นถ่ายทอดความคิดถึงผ่านจูบดุดัน เขาขบกัดปลายคางเธอเบา ๆ ลมหายใจร้อนรดริมฝีปากที่สั่นระริกของเธอ ดวงตาสีเข้มจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเธอ

คำพูดสั้น ๆ ของเขาทำให้หัวใจเธอหวั่นไหว เส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ