บทที่ 84 84.จุดเกิดเหตุ

ตฤณขมวดคิ้วด้วยความกังวล เขารู้ดีว่าสภาพจิตใจและร่างกายของเธอตอนนี้บอบช้ำเกินกว่าจะถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว “อดทนหน่อย พี่จะพาไปโรงพยาบาล”

ตฤณตัดสินใจช้อนร่างนับดาวขึ้นอุ้มแนบอก แล้วก้าวยาว ๆ พาเธอออกไปขึ้นรถมุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันที ในขณะเดียวกันอีกด้านหนึ่งของถนนสายหลักที่มุ่งหน้าเข้าสู่...