บทที่ 86 86.คำไหนเชื่อได้บ้าง

ธนนท์มองอาการยิ้มฝืนนั้นแล้วยิ่งหงุดหงิดตัวเองจนเผลอกำถุงใส่ยาในมือแน่นขึ้น เจ็บใจแทนเพื่อน “แต่แกเห็นด้วยตาตัวเองแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ฉันอึดอัดมาตั้งนานแล้วที่ต้องปิดบังแก ไม่ได้บอกให้แกรู้เสียแต่เนิ่น ๆ ตอนฉันกับพี่ตรีบังเอิญมาเจอพวกเขาสองคน”

มือที่กำลังจับพวงมาลัยของพรพิเศษชะงักและเธอหันขวับมามองห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ