บทที่ 89 89.เจ็บจนทนแทบไม่ไหว

เปลือกตาบางของพรพิเศษค่อย ๆ ปิดลงเพื่อบดบังภาพบาดตาที่กรีดลึกลงถึงกระดูกดำ มุมปากของเธอขยับยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เป็นรอยยิ้มหยันที่สมเพชให้กับความโง่งมของตัวเอง สมเพชในความมั่นใจตัวเองเกินไป ว่าจะสามารถทำให้เขามอบหัวใจให้เจ้าสาวตัวแทนอย่างเธอได้ในที่สุด และภาพที่เห็นตรงหน้า...กำลังทำลายความมั่นใจเธอลงจน...