บทที่ 92 92.ทวงสัญญา

“รู้ได้ยังไงคะว่าพริกอยู่ที่นี่...แล้วพี่ไม่ต้องเฝ้าไข้เพื่อนหรอกหรือคะ อาการเขาดีขึ้นแล้วเหรอถึงทิ้งมาได้”

น้ำเสียงของเธอราบเรียบจนน่าขนลุก ตฤณนิ่งอึ้ง รอยยิ้มที่พยายามปั้นแต่งแข็งค้าง เขาไม่เข้าใจความเย็นชาที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวภรรยา ไม่รู้เลยสักนิดว่ากำแพงน้ำแข็งที่เธอสร้างขึ้นมานั้นเกิดจากการที่เ...