บทที่ 9 Ep.9 ตบจนเลือดซิบ!

"สรุปวันนี้ที่เดิมนะ" ไนท์หันกลับมาบอกกล่าวกับสิงหา

"ไปเที่ยวหรือคะ" ทันทีที่ฉันเห็นว่าผู้ชายหล่อๆ ตรงหน้าเป็นเพื่อนของพี่สิงหาก็เลยปากไวถามขึ้น

"ครับ" ไนท์ตอบกลับสมิงพร้อมส่งยิ้มให้

"หนูไปด้วยได้ไหม" ฉันตาโตลุกวาวเพราะตอนนี้เครียดเรื่องพี่สิงหาอยากไปเที่ยวเหมือนกัน

"กูไม่ให้ไป" ผมรีบทวงขึ้นทันที

"แต่กูให้ไป เมื่อคืนกูชนะได้เป็นราชามีสิทธิ์สั่งพวกมึงนะ"

สมิงจ้องหน้าของไนท์อย่างไม่วางตาเพราะเธอคิดว่าเขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ดีมากโดยที่ไม่ได้รุกจีบเธอก่อน

"...." ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างหงุดหงิด ไม่อยากให้แม่งตามไปด้วยเดี๋ยวก็ก่อเรื่องให้ผมต้องรำคาญใจอีก

-คลับเฮียหมี-

ตอนนี้เวลาเกือบสองทุ่มทุกคนก็มาดื่มสังสรรค์กันตามคำสั่งของราชาคือไนท์ผู้ที่ออกคำสั่ง

"น้องชื่ออะไรนะครับ" ไนท์หันไปถามสมิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

"หนูชื่อสมิงค่ะ" ฉันยิ้มพร้อมกับตอบกลับผู้ชายที่ดูละมุนตั้งแต่ใบหน้าและคำพูดจา

"ชื่อเหมาะกับอุปนิสัยดีนะ ฮ่าๆ" ไนท์เอ่ยแซวสมิง

"เหอะ!" เสียงสบถจากผมที่ไม่ชอบขี้หน้าของมันที่สุด แค่มาเที่ยวก็จัดเต็มใส่ชุดแหวกหน้าแหวกหลังปากแดงแจ๋

"หนูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" ดื่มน้ำเปล่าจนปวดฉี่บ่อยๆ

ตุ๊บ!

"อัก ว้าย!" ฉันตกใจเมื่อถูกกระแทกจากด้านหลังจนชนติดกำแพงดังอึก

"ว่าไงอีนมโต" เสียงคุ้นเคยเอ่ยทักขึ้นเมื่อสมิงหันหน้ากลับมาก็พบว่าเป็นแอมเด็กคณะวิชาคอมพิวเตอร์

"มึงอีกแล้วเหรอ ไม่เข็ดสินะ!" ฉันพูดจาเสียงแข็งพร้อมกับเชิดหน้าใส่คิดว่ากลัวหรือไง

"ใครกันแน่ที่ไม่เข็ด"

เพียะ!! สิ้นสุดคำพูด แอมก็ใช้ฝ่ามือเล็กฟาดเข้าที่หน้าของสมิงอย่างแรงจนมุมปากมีเลือดซิบ

"อีสัด!!"

ผวัะ เพียะ!! ในห้องน้ำเกิดการชุลมุนวุ่นวายเมื่อทั้งคู่ตบตีกันจนมีคนอื่นมาห้ามปราม

หลังจากนั้นทุกคนก็รู้เรื่องรีบตามสมิงออกมาที่หน้าผับทันที

"มึงก่อเรื่องอีกแล้วนะ!" ผมเดินมาแล้วตรงดิ่งไปต่อว่ามันด้วยอาการหัวเสียที่สุด ไม่เคยหงุดหงิดอะไรในชีวิตเท่านี้มาก่อน

"หนูไม่ได้เป็นคนเริ่มนะมันตบหนูก่อน"

"แอมเปล่านะคะพี่สิงหา จู่ๆเขาก็เข้ามากระชากแล้วตบแอมจนคว่ำเลย"

ทั้งสองสาวยืนโต้เถียงกันสภาพยับเยินด้วยกันทั้งคู่

"พอ! มึงนั่นแหละตัวเริ่มเลย เลิกวุ่นวายกับกูสักทีกูบอกแล้วใช่ไหมว่ากูไม่ไม่ได้ชอบมึง เลิกยุ่งกับกู!! ผู้หญิงอย่างมึงให้ฟรีกูยังโกรธเลย" ด้วยความโมโหผมเลยพูดจาแรงใส่จนมันแน่นิ่งไป

"ไอ้สิงหามึงพูดแรงไปหรือเปล่าวะ" ไนท์รีบพูดแย้งขึ้นทันทีแล้วเข้ามาระงับเหตุการณ์ทั้งหมด

เพียะ!!`

"เชี่ย!!" โคตกใจสะดุ้งจนอุทานออกมา เมื่อสมิงเดินตรงเข้าใกล้สิงหา แล้วจับมือของเขาขึ้นมาฟาดลงที่ใบหน้าแก้มซ้ายของตัวเองอย่างแรง

"พอใจพี่หรือยังหนูผิดเอง อึก"

พูดจบสมิงรีบเดินออกไปทันทีด้วยน้ำตาคลอ เธอรู้สึกเจ็บใจมากที่สิงหาไม่ยอมรับฟังอะไรเธอเลย

"....."

"คนเห็นเหตุการณ์เล่าว่าน้องผู้หญิงคนนี้ทำร้ายน้องเมื่อกี้ก่อนเอาเป็นว่าเฮียขอให้จบตรงนี้นะ" เจ้าของร้านเข้ามาพูดคุยกับโคเพราะทั้งคู่สนิทกัน สิงหาต้องตกใจอีกครั้ง เพราะเหมือนกับว่าเขากำลังเข้าใจสมิงผิด

"ฉิบหายไหมล่ะ" ไนท์พูดเย้ยแล้วจ้องหน้าแอมที่ตอนนี้เลิกลั่นจนยอมรับผิด

สมิงเดินกลับเข้ามาในผับพร้อมกับนั่งหน้าบาร์แล้วสั่งเหล้าที่แรงที่สุดกระดกดื่มอย่างรัวด้วยใจที่ปวดร้าว

"ช่างแม่ง! ไอ้คนบ้าไร้เหตุผล ซี๊ด" ฉันโวยวายเสียงดังแต่ไม่มีใครได้ยินเพราะเพลงในผับกลบ ตอนนี้กระดกดื่มเหล้าที่สั่งไว้อย่างไม่พักพร้อมกับความเจ็บแสบที่มุมปากโดนตบสองครั้งเลยวันนี้!

อึกๆ อึกๆ เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงสมิงรัวดื่มเหล้าอย่างกระหายจนเธอมึนเมาก่อนที่จะเดินออกไปหน้าผับเพื่อเรียกแท็กซี่กลับ

"ฮื้อ... ฮึก... คนเลว" เสียงร้องไห้ปนกับลิ้นพันของฉันที่คุมตัวเองไม่อยู่รู้แค่ว่าเดินเซไปมา

หมั๊บ ใครบางคนรีบกระชากแขนของสมิงจนเธอปลิวไปติดหน้าอกแกร่ง

"ตามหาฉิบหาย นึกว่ากลับบ้านไปแล้ว" ผมที่รู้สึกผิดอยู่เล็กน้อยเดินออกตามหามันจนทั่วแต่ไม่พบจนเกือบจะกลับบ้าน สายตาก็เหลือบเห็นผู้หญิงบางคนที่ประคองตัวเองไม่ไหวเดินเซไปมาพร้อมกับนมใหญ่ที่ปัดแกว่ง

"คนเลว!! ไม่มีความรับผิดชอบ พี่ทำหนูทำไม ตบหนูทำไม ฮื้อออ"

สมิงเมาจนขาดสติทำให้เธอโวยวายอย่างบ้าคลั่ง คนรอบข้างต่างซุบซิบและสาดสายตาเข้าใส่สิงหาเพราะคิดว่าเขาทำร้ายเธอ

"อีเชี่ย กูไม่ได้ทำมึงนะ มึงดึงมือกูไปตบเอง" ผมรีบกระซิบเน้นเพื่อให้มันหยุดพูด

"เลว!!! เจ็บมุมปากพี่ตบจนเลือดซิบ"

ควับ ทุกสายตาต่างจดจ้องที่สิงหาพร้อมกับประนามด้วยท่าทีที่ไม่พอใจ

"สัด! หาเรื่องหาราวให้กูตลอด" ผมทนกับแรงกดดันของทุกคนที่มองมาราวกับว่าผมเป็นฆาตกรไม่ไหว จึงรีบแบกอุ้มมันออกจากตรงนี้ไปที่รถก่อน

"ฮึก...ฮื้อๆ คนเลว" ฉันไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรรู้เพียงแต่ว่ามันเจ็บปวดเลยต้องระบายออกมา

"มึงช่วยหยุดร้องไห้ก่อนได้ไหมเมาแล้วเป็นบ้าเหรอ" ผมหันไปตวาดรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้มันก็ยังไม่ยอมหยุดร้อง

"พี่มันเลว ฮื้อ... ทำร้ายหนู" เสียงของฉันที่ควบคุมอะไรไม่ได้รู้เพียงแค่ว่าต้องพูดสิ่งที่ค้างในใจออกมา

"กูไม่ได้ทำ!!!" เริ่มจะทนไม่ไหวจนต้องกระชากไหล่ทั้งสองข้างของมันเขย่าแรง ๆ เพื่อให้ได้สติ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป