บทที่ 2 รับประกันความมึน
รับประกันความมึน
สยบรักรุ่นพี่วิศวะ
ตอนที่ 2. รับประกันความมึน
“สักวันกูจะจับมาทำเมีย ไม่เชื่อก็คอยดี” ซีดีถึงกับบ่นออกมาว่ายังไงเขาต้องชนะยัยเด็กนี่ได้แน่นอน
“มาพนันกันไหมไอ้ซีดี”
โต้งถามพร้อมกับหยิบธนบัตรแบงค์พันจำนวนปึกหนึ่งขึ้นมาโบกไปมา ท่าทางเยาะเย้ยซีดีหน้าดู ทำเอาชายหนุ่มถึงกับหัวเสียหนักไปกว่าเดิมก็ว่าได้ เพราะคนอย่างเขาฆ่าได้แต่หยามไม่ได้ ซีดีมองหน้าโต้งและส่ายหน้าไปมา เชิงว่าอย่ามาท้าทาย
“เอางั้นก็ได้กูจะทำให้มึงเห็นเองไอ้โต้งว่าคนอย่างกูไม่เคยมีคำว่าไม่ได้ ถ้ากูอยากได้กูต้องได้ แล้วมึงจะเสียใจ”
“ถุยเสียใจไม่ว่า แต่เสียเงินไมได้โว๊ย” โต้งพูดออกมาพร้อมกับหัวเราะเยาะเย้ยก่อนถามอีกครั้ง
“เท่าไหร่มึงจะให้เท่าไหร่ว่ามา” โต้งถามย้ำอีกครั้งถึงเรื่องเดิมพันครั้งนี้
“อะไรมากมายวะไอ้โต้งกูให้เต็มที่ห้าพันอ่ะ เด็กแบบนี้แหม๋ทำเป็นปากดีไปงั้นกูกลัวจะเข่าทรุดซะก่อนนะสิก่อนจะเข้าด้ายเข้าเข็ม” ซีดียังคงพูอยู่อย่างนั้นทั้งที่มองตามหลังของผักหวานไป แต่ว่าเขากลับอารมณ์เสียเมื่อเห็นว่าผู้หญิงที่เขาจ้องเอาไว้ทักทายกับใครบางคน
“พี่วินทางนี้ค่ะ ” ผักหวานโบกไม้โบกมือท่าทางดีใจเป็นอย่างมากเมื่อเห็นว่าวิน หรือว่าอีกชื่อหนึ่งก็คือมาวิน เดินตรงมายังผักหวาน และแก้วตา
“สรุปมาที่นี่จนได้นะผักหวานเราอ่ะ” มาวินทักทายผักหวานด้วยรอยยิ้ม
“หนูได้โยธาเหมือนพี่เลยนะจะบอกให้ต่อไปเราคงได้สร้างตึกด้วยกันแล้วนะคะ” สองคนหัวเราะกันทำเอาคนที่มองดูด้วยความขุ่นเคืองถึงกับโมโห
“กูว่างานนี้ไม่ง่ายแล้วเพราะคู่แข่งคนสำคัญดันดูท่าว่าจะสนิทกันมากด้วยว่ะ”
“เออ ช่างแม่งเหอะ สนิทแค่ไหนถ้ากูบอกว่ากูจะตอกกูก็ต้องได้ไม่เชื่อมึงคอยดู”
“พวงมึงสองคนก็เอาจริงเอาจังไปได้ เรื่องแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาล้อเล่นได้นะโว๊ย ผิดพลาดไปมันตามแก้ไขไม่ได้นะกูจะบอกไว้ก่อน” คราวนี้ปอนด์บอกกับทั้งสองด้วยท่าทางที่จริงจังเป็นอย่างมาก
“เออพ่อมหาจำเริญ พ่อนักบวชถือศีล 5”
โต้งหันมาตอบปอนด์แล้วหัวเราะออกมา ก่อนที่ทั้งสามจะพากันมายังจุดที่เป็นการต้อนรับน้องใหม่นั่นเอง
ผู้คนค่อนข้างเยอะมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา เหล่ารุ่นพี่ก็ต้อนรับรุ่นน้องกันเป็นอย่างดี นั่นเป็นเพราะว่าหลัง ๆมานี้ไม่ค่อยมีกิจกรรมรับน้องสักเท่าไหร่เพราะคำนึงถึงความปลอดภัยของน้อง ๆ นักศึกษา แต่ก็ยังคงมีกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ ปนเปกันไปบ้างตามความเหมาะสม
“เอาล่ะน้อง ๆ คะเพราะคณะเราตอนนี้ไม่ได้มีแค่ผู้ชายแต่ก็ยังมีผู้หญิงด้วย การรับน้องในครั้งนี้เราจะให้จับฉลากนะคะว่าจะได้คู่กับรุ่นพี่คนไหน โดยที่รุ่นพี่ทุกคนตั้งแต่ปี 2 ถึงปี 4 จะมีเบอร์ของแต่ละคนอยู่นะคะ หากได้เลขอะไรก็ชูขึ้นจากนั้นพี่คนนั้นก็จะชูขึ้นเหมือนกันและให้ทั้งคู่เดินเข้าหาคู่ตัวเองนะคะ ส่วนกิจกรรมจะเป็นอะไรนั้นรอให้ได้คู่ครบกันก่อนนะคะ” รุ่นพี่ปีสี่คนหนึ่งที่เป็นคนประกาศกิจกรรมต่าง ๆ ให้ทุกคนได้ฟัง
กระทั่งกิจกรรมการจับตัวเลขก็มาถึงแก้วตาจับได้คู่กับมาวินทำเอาแก้วตาดีใจเป็นอย่างมาก ผิดกับผักหวานที่จับได้คู่กับซีดี แต่ต่างจากชายหนุ่มที่ดูไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย
“ทำไมดวงมันซวยอย่างนี้นะ เมื่อเช้าก้าวขาข้างไหนออกมาก่อนนะ ผักหวานพูดพร้อมกับถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายเป็นอย่างมาก”
“เขาเรียกพรหมลิขิตครับน้อง ไม่เคยดูละครดังหลังข่าวภาคค่ำเหรอครับ” ซีดีถามทั้งที่นั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้
“พรหมลิขิตบ้าบออะไรกันเขาเรียกเวรกรรมนำพากันมากกว่า”
“ปากดีนะเรานะ น่าจับปากมารีดน้ำให้ท่วมปากซะเหลือเกินนะเราอะ”
“จำได้ว่าเมื่อเช้าก็บอกว่าไม่กินหมาไงคะ พี่นั่นแหละอย่ามาปากดีค่ะคิดว่าเป็นผู้ชายแล้วจะมาพูดจาลวนลามผู้หญิงได้นะ เอาไว้พรุ่งนี้น้องจะซื้อตระกร้อมาครอบปากให้นะคะ จะได้ไม่ต้องเห่า ไม่ต้องหอนมากไปกว่านี้ตกลงไหม” คราวนี้ผักหวานยักไหล่บ้าง
“นี่เธอ มากไปแล้วนะ” ซีดีถึงกับลมขึ้นเพียงเพราะว่าไม่เคยมีใครที่จะมาต่อปากต่อคำดับเขาได้
“เอาล่ะสองคนนี้อย่าเถียงกันให้มากเลยนะไปเก็บขยะทางด้านหลังตึกด้วยล่ะ สองคนช่วยกันเดี๋ยวก็เสร็จ ไปได้แล้ว” เพื่อนสาวอีกคนเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นว่าผักหวานกับซีดีกำลังต่อปากต่อคำกันอยู่นั่นเอง ในตอนที่ทั้งสองจะเดินไปนั่นอง
“นี่ๆ สองคนนั้นอ่ะ ใครให้ไปทั้งอย่างนั้นมามันมือมัดเท้าก่อนไม่เคยเล่นเหรอวิ่งสามขาอะ ”
“อะไรวะวิ่งสามขา ? ” ซีดีถึงกับเป็นงง
“อะไรก็ช่างเถอะมานี่มา” เพื่อนสาวอีกคนหันมาบอก เมื่อทั้งสองคนมาอยู่ตรงหน้าก็ทำการผูกเชือกให้ขาทั้งสองข้างของทั้งสองติดกันในทันที “เอาเป็นว่าเธอสองคนต้องสามัคคีกันนะไม่อย่างนั้นล้มแน่”
