บทที่ 5 ตอนที่ 5. ช่วยหรือทำลาย

สยบรักรุ่นพี่วิศวะ

ตอนที่ 5. ช่วยหรือทำลาย

กลุ่มชายฉกรรจ์ 3-4 คนปรี่เข้าไปที่ผักหวานและแม่เพื่อที่จะกระชากให้ออกไปจากพื้นที่ มาวินรีบวิ่งเข้าไปห้ามโดยมีซีดียืนมองดูห่าง ๆ เพื่อประเมินสถานการณ์ พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

“พี่ครับใจเย็น ๆ กันก่อนนะครับมีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกันนะครับ” มาวินเข้าไปห้ามกลุ่มคนพวกนั้น

“เสือกอะไรด้วยวะ ไม่อยากเจ็บตัวก็ถอยไปเลยไอ้หน้าจืด”

“แต่ว่าเจ้าของวินที่เขาประมูลเขาให้ขายได้นะครับพี่ ตอนนั้นผมเองก็อยู่ในเหตุการณ์ ”

“ตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกันโว๊ย หลบไป”

ว่าแล้วคนพวกนั้นมันก็ผลักมาวินไปกระแทกกับรถเข็นของแม่ผักหวานทำเอาหม้อข้าวหม้อแกงแทบร่วง

แต่คนพวกนั้นก็ยังไม่ยอมรามือ ซีดีเดินเข้ามายังกลุ่มคนพวกนั้นก่อนจะถามออกมา

“พี่ ๆ ว่าแต่หัวหน้าของพี่อ่ะ ไอ้คนที่มันบอกว่าให้เก็บค่าส่วยค่าอะไรเนี่ยมันเป็นใคร ชื่ออะไรพอจะบอกหน่อยได้ไหม” ซีดีถามกลุ่มคนพวกนั้นทำเอาพวกมันหันมามองเป็นตาเดียวกัน

“หุบปากไปเลยไอ้หน้าอ่อนถ้าไม่อยากเจ็บตัวไปอีกคน อย่ามายุ่ง”

“เห็นทีจะไม่ยุ่งไม่ได้ก็พี่เอาชื่อคนอื่นมาแอบอ้างหรือเปล่า ถ้าไม่ได้แอบอ้างก็บอกชื่อหัวหน้าพี่มาถ้าไม่อยากเดือดร้อน” ซีดียังคงยืนยันคำเดิม และมองพวกนั้นอย่างเอาเรื่อง

“กูบอกว่าอย่าเสือกยังไงล่ะ” ว่าแล้วกำปั้นไอ้คนนั้นก็พุ่งมายังใบหน้าของซีดี แต่ว่าเขาหลับได้ทันก็เลยสวนกลับคืนไปบ้าง ทำเอาตอนนี้ทุกคนมารุมซีดี มาวินเองก็รีบเข้ามาช่วยกลายเป็นว่าตอนนี้เป็น 3ต่อสอง 2 ที่กำลังต่อยตีกัน ผักหวานเห็นท่าไม่ดีเห็นสายตรวจขับมอเตอร์ไซค์ผ่านมาเลยร้องเรียก เพื่อขอความช่วยเหลือก่อนที่สายตรวจจะโทรตามเจ้าหน้าที่มาจัดการ

โรงพัก

“เป็นนักศึกษากันอยู่แท้ ๆ ทำไมไปมีเรื่องต่อยตีกันได้ล่ะห๊ะ” พนักงานสอบสวนถามออกมาก่อนคำแรก เพราะคิดว่านักศึกษาสองคนต่อยตีกับชาวบ้านที่มารอวิน

“ไม่ใช่นะคะคุณตำรวจ พวกนี้ต่างหากที่มาต่อยพวกพี่ ๆ หนูเป็นพยานได้” ผักหวานรีบออกตัวก่อนใครเพื่อน

“ก็คนพวกนี้มันมาบุกรุกที่หัวหน้าผม พวกผมมาบอกให้ย้ายออกไปมันก็ไม่ย้าย”

“อ่อถ้าข้อหาบุกรุกงั้นก็หนักหน่อยนะเด็ก ๆ ถ้าเกิดว่าเจ้าของที่ไม่ยินยอม อันนี้พี่พูดแค่ทางกฎหมายนะยังไม่ได้เจาะจงว่าใครผิดใครถูก ต้องมาดูเจตนากันอีกทีว่ามันยังไง” พี่พนักงานสอบสวนรีบอธิบายออกมาเพื่อให้ทุกคนได้เข้าใจ

“งั้นก็คุยเรื่องนี้ก่อนนะครับ เอาเรื่องบุกรุกก่อนตามกฎหมาย” ซีดีโพล่งมันออกมาทำเอาทั้งมาวินและผักหวานรวมไปถึงแม่ผักหวานถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก แต่กลับกันพวกกลุ่มนั้นกลับยิ้มแฉ่งออกมา

“พูดได้ดีมากพ่อหนุ่ม ทำผิดต้องยอมรับผิดสินะ”

“นี่นายทำไมพูดอย่างนี้ ถ้าแบบนี้แม่กับฉันก็แย่นะสิ นายนี่มันคนยังไงไม่ชอบกันถึงกับแกล้งกันเลยเหรอ”

“เงียบก่อน !! ” ซีดีบอกกับผักหวานหน้านิ่ง ๆ

“เอาล่ะครับพี่ ว่ากันตามกฎหมายงั้นผมเริ่มเลยนะครับ - ความผิดตามมาตรา 362 ผู้ใดเข้าไปในอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่นเพื่อครอบครองอสังหาริมทรัพย์นั้นทั้งหมดหรือแต่บางส่วน หรือเข้าไปกระทำการใด ๆ อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของเจ้าของ โทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

- ความผิดตามมาตรา 363 การยักย้ายหรือทำลายเครื่องหมาย เขตอสังหาริมทรัพย์ มีความผิด โทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

- ความผิดตามมาตรา 364 ผู้ใดโดยไม่มีเหตุอันสมควร เข้าไปหรือซ่อนตัว ในเคหสถานในความครอบครองของผู้อื่น โทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

- ความผิดตามมาตรา 365 ถ้าการกระทำความผิดตามมาตรา 362 มาตรา 363 หรือมาตรา 364 ข่มขู่ หรือใช้กำลังประทุษร้าย ใช้อาวุธหรือร่วมกระทำความผิดด้วยกันตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป หรือก่อเหตุในเวลากลางคืนโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ซีดีพูดออกมาเนิบ ๆ ทำเอาทุกคนอึ้งไปอีกรอบ แต่พวกชายกลุ่มนั้นปรบมือให้กับซีดีอย่างรัว ๆ

“ต่อมาก็ข้อหาทำร้ายร่างกายทำให้เสียทรัพย์ “ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358 ผู้ใดทำให้เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่าหรือทำให้ไร้ประโยชน์ ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่นหรือผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วย ผู้นั้นกระทำความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

“ไอ้ซีดี มึงพูดขนาดนี้ก็ขังพวกกูไปเถอะนะไอ้เหี้ยนี่มึงช่วยหรือว่าทำลายกันแน่วะ” มาวินถึงกับโมโหเป็นอย่างมากกับสิ่งที่เพื่อนพูดออกมา

“ไหนครับลูกน้องผม ” เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นมาก่อนที่พวกนักเลงกลุ่มนั้นจะรีบโบกมือให้กับเจ้านายของพวกเขาด้วยสีหน้าที่ระรื่นเป็นอย่างมาก

“พวกนี้แหละลูกพี่ผมไปบอกดี ๆ ก็มีเรื่องกัน” หนึ่งในกลุ่มนั้นพูดปดขึ้นมา

“สวัสดีครับคุณตำรวจขอแนะนำตัวนะครับผม ผมชื่ออรชุน เจ้าของวินมอเตอร์ไซค์ อ้าวสวัสดีครับน้านวล” อรชุนหันมาทักทายแม่ของผักหวาน แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็หันมาเจอชายวัยกลางคนอีกคนหนึ่งที่เดินหน้าตั้งตรงมาที่ทุกคนด้วยสีหน้าที่รีบเร่งและตกใจเป็นอย่างมาก