บทที่ 102 102

“พี่ยอมรับ ว่าพี่มันโง่ พี่มันตาบอดเองที่หูเบาเชื่อหลักฐานของศัตรูมากกว่าหัวใจของพรีม” ธันวาเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ แววตาของพญามัจจุราชเต็มไปด้วยการวิงวอนอย่างที่ไม่เคยทำให้ใครในชีวิต “พรีมจะด่าพี่ จะตบหน้าพี่อีกกี่ร้อยครั้งพี่ยอมหมดเลย แต่อย่าทิ้งพี่ไปแบบนี้เลยนะพรีม ได้โปรดกลับไปกับพี่เถอะนะ”

“ฉันไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ