บทที่ 103 103

“แหม กลัวเมียตั้งแต่ยังไม่ได้แต่งเลยนะพ่อหนุ่ม!”

พริมาที่ยืนแอบมองอยู่หลังผ้าม่านชั้นบนถึงกับต้องยกมือขึ้นปิดปากกลั้นขำจนแก้มตุ่ย หัวใจที่เคยแข็งกระด้างเริ่มอ่อนระทวยลงอย่างไม่อาจปฏิเสธได้

เมื่อขุดดินเสร็จครบสิบแปลง ธันวาก็ไม่ยอมหยุดพัก ชายหนุ่มเดินไปคว้าหาบถังน้ำไม้สองใบ เดินลงไปตักน้ำจากลำธารด้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ