บทที่ 11 11

เมื่อความวุ่นวายสงบลง บริเวณหน้าห้องทำงานก็กลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง พริมาถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ร่างกายที่เกร็งเครียดเมื่อครู่ค่อยๆ ผ่อนคลายลง

"เก่งดีนี่... ยืนเถียงแม่ฉันฉอดๆ ไม่กลัวโดนตบปากฉีกเลยหรือไง?"

เสียงทุ้มของธันวาดังขึ้น ทำลายความเงียบ พริมาหันกลับไปมองเขา พบว่ามัจจุราชหนุ่มกำลังยืนกอดอกพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ