บทที่ 137 137

สิ้นเสียงกระซิบพร่า ริมฝีปากหยักลึกของธันวาก็บดจูบลงบนกลีบปากอิ่มสีชมพูระเรื่อของพริมาอย่างดูดดื่ม เร่าร้อน และโหยหาสุดหัวใจ

ลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำในโพรงปากเล็กอย่างตะกละตะกลาม ราวกับคนเดินทางกลางทะเลทรายที่ได้ดื่มน้ำทิพย์ชโลมใจ พริมาจูบตอบสามีด้วยความรักและความคิดถึงในรสสัมผั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ