บทที่ 20 20

“จำคำพูดของตัวเองไว้ให้ดีนะพริมา ว่าเธอเป็นคนเรียกร้องมันเอง!” สิ้นเสียงทุ้มพร่า มือหนาข้างหนึ่งของธันวาก็ตวัดรั้งท้ายทอยของหญิงสาวเข้ามาหา ก่อนจะประกบริมฝีปากหยักลึกบดจูบลงบนกลีบปากอิ่มสีแดงสดของพริมาอย่างดุดันและเร่าร้อน 

“อื้ออ!”

พริมาครางประท้วงในลำคอเมื่อถูกจู่โจมอย่างหนักหน่วง แต่เพียงเสี้ยว...