บทที่ 25 25

ธันวาชะงักมือที่กำลังจะตักข้าว กระแอมไอในลำคอเบาๆ สองที ใบหูคมสันขึ้นสีแดงจางๆ อย่างหาได้ยากยิ่ง ก่อนจะตวัดสายตาดุๆ ไปมองภามที่รีบหันหน้าหนีไปมองผนังห้องทันที “พูดมากน่ารำคาญ กินข้าวเข้าไปได้แล้ว!” ธันวาดุกลบเกลื่อนความเขิน แล้วใช้ช้อนกลางตักกุ้งตัวโตจากชามแกงส้มมาวางใส่จานข้าวของพริมาอย่างแรงจนเกือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ