บทที่ 43 43

โถงทางเดินชั้นวีไอพีสูงสุดของแผนกระบบประสาทและสมองในยามค่ำคืนเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟนีออนสีขาวนวลที่ส่องสว่างตลอดแนวทางเดิน พริมายืนถือช่อดอกลิลลี่สีขาวค้างเติ่งอยู่หน้าห้องไอซียูวีไอพีของบิดา ดวงตากลมโตที่เพิ่งจะเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันใจจากคำพูดของธันวาในห้องผู้ป่วย บัดนี้เบิกกว้างขึ้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ