บทที่ 67 67

“ไหนบอกว่าจะออกมาเดินรับลมเฉยๆ ไง” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้นพร้อมกับท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้างที่สอดเข้ามาโอบรัดรอบเอวคอดเปลือยเปล่าของพริมาใต้น้ำ ดึงรั้งร่างบางให้ถอยหลังเข้ามาแนบชิดกับแผงอกกว้างที่ร้อนผ่าวของเขา

“อ๊ะ! พี่ธันน์ ตกใจหมดเลยค่ะ มาเงียบๆ ไม่ให้สุ้มให้เสียงเลย” พริมาสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ