บทที่ 88 88

คำพูดของจีโน่ทำเอาพริมาหลุดยิ้มทั้งน้ำตาออกมาได้เป็นครั้งแรกในรอบหลายชั่วโมง

“ไปเร็วพรีม!” จีโน่รีบคว้าข้อมือพริมา พาเดินลัดเลาะลงบันไดหนีไฟด้านหลังคฤหาสน์ ฝ่าสายฝนพรำยามเช้าตรู่มุ่งหน้าออกไปยังประตูลับหลังสวนสนทันที

ก่อนที่จะก้าวพ้นประตูรั้วคฤหาสน์ออกไป พริมาหยุดชะงักฝีเท้า หันกลับมามองตัวอาคารคฤ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ