บทที่ 96 96

“มันสายเกินไปแล้วครับคุณแม่” ธันวาสะบัดขาถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว ไม่ยอมให้มือของมารดาแตะต้อง “พริมาไม่ได้ต้องการการยอมรับจอมปลอมจากคุณแม่อีกต่อไปแล้ว และผมก็ไม่มีวันยอมให้คุณแม่เข้าไปทำร้ายจิตใจของเธออีกแม้แต่วินาทีเดียว!”

“นี่คือตั๋วเครื่องบินและเอกสารการโอนกรรมสิทธิ์บ้านพักตากอากาศที่ดอยแม่สลอง จัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ