บทที่ 22 เก็บไว้กินต่อ

“พยาบาลว่าบอกว่าเธอดีขึ้นแล้ว”

“ค่ะ...”

“ไม่อยากมองหน้าฉันแล้วหรือไง?”

“ไม่ใช่นะคะ ริต้าแค่...”

หญิงสาวอ้ำอึ้งอย่างไม่รู้ว่าควรจะอธิบายความรู้สึกในตอนนี้ของเธอออกไปอย่างไรดี หลังจากคืนนั้นริต้าก็ใช้เวลาอยู่ที่ห้องของเพลล์ได้ประมาณสองวันแล้ว ตอนนี้ร่างกายของเธอดีขึ้นมากจากการที่มีคนคอยดูแลอย่างใกล้ชิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ