บทที่ 3 พนักงานสาว
“อ๊ะ! เราลืมไปเลย” เดมี่ที่กำลังซบแผ่นดินอยู่ผละใบหน้าออกมาแล้วหลุดเสียงอุทานเมื่อนึกบางอย่างขึ้นมาได้ เรียกความสนใจจากทั้งสองหนุ่มให้มองมาที่เธอเป็นตาเดียว
“มีเรื่องอะไรรึเปล่า?”
“เค้านัดน้องลินไว้น่ะ น้องบอกตอนห้าทุ่มให้ไปหา”
“ไปหาที่ไหน?” แผ่นดินหรี่ตามองใบหน้าสวยของหญิงสาวด้านข้างอย่างพยายามจับผิด เพราะจากการใช้เวลาอยู่ด้วยกันมานานเป็นปีจึงทำให้เขาพอจะรู้ทันในท่าทีของแฟนสาวตัวเล็กได้แม้ว่าเธอจะบอกว่าเรื่องทั้งหมดเกี่ยวข้องกับลลินด้วยก็ตาม
ลลินน้องสาวเขาคงไม่มีทางทำอะไรที่ออกนอกลู่นอกทางให้ต้องกังวล แต่เดมี่นี่สิที่แผ่นดินไม่ไว้ใจกับความซุกซนของเธอเลย
“ที่ห้องชั้นบนนี่แหละ งั้นเดี๋ยวเค้าไปก่อนนะถ้าเสร็จธุระแล้วจะกลับมา”
เดมี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยท่าทีตื่นเต้นจนปิดไม่มิดก่อนจะหันกลับไปหยิบกระเป๋าสะพายข้างมาคล้องบ่าเอาไว้ เธอเลื่อนใบหน้าไปหอมแก้มแฟนหนุ่มเป็นการทิ้งท้ายทว่ายังไม่ทันได้ลุกขึ้นแผ่นดินก็เอือมมือมาจับแขนเอาไว้เสียก่อน
“ลินนัดเธอไปทำอะไร”
“ความลับของผู้หญิง ดินไม่ต้องรู้หรอก”
“ฉันเชื่อแล้วว่าเวลาผู้หญิงสนิทกันจะอันตราย เดี๋ยวนี้เธอกับลินมีความลับกับฉันตลอดเลยนะ”
“เค้าแค่จะไปทำหน้าที่แม่สื่อที่ช่วยให้คนรักกันก็แค่นั้นเอง~”
“ระวังตัวไว้นะ ถ้าเธอพูดแบบนี้ต่อหน้าเฮียเตมันจะจับเธอไปขังที่คุกใต้ดินแทน” เพลล์แทรกขึ้นเมื่อเห็นท่าทางดีอกดีใจจนออกนอกหน้า ทำให้เดมี่หันมาแยกเขี้ยวใส่คนปากเสียตาขวางแล้วรีบแก้ไขความเข้าใจผิดของทั้งคู่
“ฉันไม่ได้เลวร้ายขนาดจะซัพพอร์ตให้น้องมีคนอื่นหย่ะ แค่จะทำให้พี่เตชินท์กับน้องลินกลับมาคืนดีกันก็แค่นั้นเอง~”
เดมี่อธิบายให้ทั้งคู่เข้าใจพลางนึกถึงสิ่งที่ลลินได้มาขอความช่วยเหลือจากตนไปด้วย มันเป็นแค่การงอนกันปกติของคู่สามีภรรยา เพียงแต่ลลินอยากจะง้อเตชินท์ในแบบที่ทำให้เขาไม่กล้าปฏิเสธเธอได้บ้างจึงต้องมาขอให้เดมี่ช่วย ‘แต่งตัว’ เพื่อไปง้อสามีของเธอในคืนนี้
เพียงแค่คิดว่าจะได้จับแมวน้อยแต่งตัวน่ารัก ๆ เพื่อตะครุบเหยื่อตัวโต เดมี่ก็รู้สึกตื่นเต้นจนอดใจไม่ไหวแล้ว
“งั้นเราไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่เตชินท์จะกลับมาก่อน”
“เดี๋ยวฉันไปส่ง” แผ่นดินอาสาขึ้นทันทีแล้วจึงหยิบกระเป๋าที่คล้องบ่าของแฟนสาวมาถือเอาไว้ โดยไม่ลืมจะหันกลับมาบอกกับญาติคนสนิทที่ตอนนี้ดูจะกลายเป็นธาตุอากาศไปแล้ว
“เดี๋ยวกูมา มึงกินเหล้ารอไปก่อน”
“เออ เมียมึงเพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกมั้ง” เพลล์บ่นออกมาอย่างเหลืออด ตั้งแต่ที่คบหากันทั้งสองคนก็ตัวติดกันตลอดจนเขาเองยังอดรำคาญไม่ได้
มันจะอะไรนักหนากับเรื่องแค่นี้ ปกติก็เห็นเดมี่เป็นผู้หญิงแกร่งที่ดูแลเขามาโดยตลอด แต่พอเธอมีแฟนก็กลายเป็นความสามารถในการใช้ชีวิตลดลงอย่างเห็นได้ชัดเจน นึกแล้วก็ยิ่งรู้สึกหมั่นไส้! นี่มันมารยาของผู้หญิงชัด ๆ
“ขออนุญาตค่ะ”
หลังจากที่เดมี่และแผ่นดินเดินออกไปได้ไม่นาน เสียงหวานของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังขึ้นทำให้เพลล์ที่กำลังจะยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มต้องชะงักแล้วปรายตามองไปยังต้นทางของเสียงซึ่งเธอคือพนักงานเสิร์ฟที่กำลังถือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ราคาแพงอยู่ในมือ ริมฝีปากอวบอิ่มระบายยิ้มบาง ๆ ในตอนที่ลูกค้าวีไอพีหันมามองที่เธอทำให้ดวงตาของสองหนุ่มสาวสอดประสานกันอย่างไม่ตั้งใจ
แม้ร่างเพรียวบางตรงหน้าจะสวมใส่ชุดยูนิฟอร์มสุภาพของพนักงานที่เสื้อแขนยาวจนปกปิดถึงข้อมือกับผมที่เก็บรวบอย่างเป็นระเบียบแต่ก็ไม่สามารถทำให้ความน่าดึงดูดของเธอลดลงไปเลยแม้แต่น้อย ขนาดที่เสือผู้หญิงอย่างเพลล์ยังไม่สามารถจะละสายตาจากเจ้าของใบหน้าสะสวยที่สวมใส่เครื่องแต่งกายสุดแสนธรรมดาแต่กลับดูพิเศษกว่าคนอื่นเป็นอย่างมากอย่างเธอได้
“ถ้าต้องการรับอะไรเพิ่มสามารถเรียกพนักงานได้เลยนะคะ”
“ใครสั่งเหล้าพวกนี้มา?”
“คุณเดมี่ค่ะ”
“คุณผู้ชายมีอะไรที่ต้องการเพิ่มหรือเปล่าคะ?”
เพราะชายหนุ่มตรงหน้าเอาแต่มองเธอราวกับมีเรื่องบางอย่างหญิงสาวจึงได้ถามออกไปตามหน้าที่ของพนักงาน ทว่าสิ่งที่เขาเอ่ยออกมากลับดูไม่ได้เกี่ยวข้องกับหน้าที่ของเธอเลยแม้แต่น้อย
“ชื่ออะไร”
เพราะเป็นคำถามที่นอกเหนือจากการคิดไว้ในตอนแรกจึงทำให้พนักงานสาวนิ่งไปอย่างไม่รู้ว่าจะตอบกลับไปว่าอย่างไรดี อีกทั้งแววตาลุ่มลึกที่เจ้าของใบหน้าหล่อจ้องมองมายังเธอระหว่างรอคำตอบยังชวนให้รู้สึกประหม่าแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เขาหล่อมากจนเธอทำอะไรไม่ถูกเลย
“ว่ายังไงล่ะ พนักงานที่นี่ห้ามบอกชื่อหรือไง”
“ไม่ใช่ค่ะ แต่ว่า...” เพราะมัวแต่ประหม่าจนทำอะไรไม่ถูกจึงทำให้บทสนทนาขาดช่วงไป เธอไม่เคยเจอกับสถานการณ์และความรู้สึกแบบนี้มาก่อนจึงไม่รู้ว่าควรจะรับมืออย่างไรดี หญิงสาวกำลังจะเอ่ยบอกชื่อของตนเองให้กับชายหนุ่มตรงหน้าได้รับรู้หลังได้สติแต่เขาก็กลับแทรกขึ้นก่อน
“ช่างเถอะ ถ้าไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก ยังไงข้อมูลพนักงานที่นี่ก็เป็นความลับอยู่แล้ว ถึงฉันจะไม่เข้าใจเรื่องชื่อก็ตาม”
“ขอโทษคุณผู้ชายด้วยจริง ๆ ค่ะ แต่ถ้าหากต้องการอะไรเพิ่มสามารถเรียกพนักงานได้ทุกเมื่อเลยนะคะ”
ในเมื่อเขาเข้าใจแบบนั้นเธอจึงไม่ได้แก้ต่างออกไป หญิงสาวก้มหัวให้กับแขกวีไอพีเล็กน้อยแล้วจึงเดินออกจากห้องซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่แผ่นดินเดินกลับมาพอดี
