บทที่ 59 บทที่ 59.

“น้องมุก...” มุกรวีเงียบไป หญิงสาวก้มหน้านิ่งน้ำตาซึมกับความอาทรนั้น ความรักที่เขามีให้เธอมาตลอดนั้นมันงดงามและบริสุทธิ์เสมอ จนเธอรู้สึกละอายใจ

“คิดดีๆ เพราะมันคือชีวิตทั้งชีวิตของน้องมุก น้องมุกจะเลือกหันหลังให้มันหรือยอมรับมัน พี่ภู คุณแม่และคุณยาย ยอมรับการตัดสินใจของน้องมุกเสมอ”

“ค่ะ น้องมุกตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ