บทที่ 68 บทที่ 68.

“ไม่ต้องพี่ชาติ...ปล่อยพวกมัน ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกมันจะได้เสวยสุขบนความทุกข์ของน้องดาว” นางปรามลูกน้องคนสนิทซึ่งยืนคุมเชิงอยู่หน้าห้องเมื่อ ชาติชาย ผู้เป็นเสมือนพี่ชายและทาสผู้ซื่อสัตย์ของนางทำท่าจะปรี่มาทำร้ายหนึ่งใสสี่คนนั้นที่บังอาจปากดีกับนาง

ในขณะที่แม่เลี้ยงไพลินหลับตาลงเมื่อได้ยิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ