บทที่ 81 บทที่ 81.

ร่างสูงเดินจูงมือสาวน้อยคนสวยลิ่วๆ ไปยังเจ้าบุญเลิศที่ยืนเล็มหญ้าอยู่อย่างสบายอารมณ์ พลางอุ้มร่างบางขึ้นนั่งแล้วโหนตัวนั่งซ้อนเร็วรี่ก่อนจะกระตุกบังเหียนเบาๆ ให้มันวิ่งออกจากที่ตรงนั้นทันที ด้วยความร่าเริง ก็เขาอดทนรอมาหลายวันแล้วที่จะได้อยู่ลำพังกับเธอ เพราะช่วงนี้คุณควินซ์ก็แสนจะกันท่า ซ้ำพราว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ