บทที่ 87 บทที่ 87.

“ก็แค่ตาย...มึงจะข้ามไปเขมรมึงก็ตายอย่างหมาตัวหนึ่ง มึงจะหนีหัวซุกหัวซุนตลอดชีวิตไม่ว่าในเมืองไทยหรือที่ไหนมึงก็หนีไม่รอดหรอกทางเลือกมึงก็มีแค่นี้...” ไอศูรย์มองหน้าคนซึ่งเขายังคงมีความรู้สึกดีๆ ให้อยู่เสมอแม้ว่าวศินจะเลวร้าย แต่อย่างน้อยเขากับวศินก็เคยเป็นเพื่อนรักกันมาก่อนจะมาผิดใจกันเพราะผู้หญิงค...