บทที่ 96 บทที่ 96.

พ่อเลี้ยงโสภณพอจะประติดประต่อเรื่องราวได้กับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ก็รู้ได้ทันทีว่าบุตรสาวของตนนั้นเป็นอะไร ร่างสูงภูมิฐานทรุดนั่งลงบนเตียงที่ยับย่นของบุตรสาวอย่างหมดแรง ไหล่ห่องุ้มด้วยความเจ็บปวดอย่างไม่เคยนึกว่าจะพบเจอกับสิ่งที่เขาเคยเห็นว่าเกิดขึ้นกับคนอื่นซึ่งเขาเองไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับมันเลย

มั...