บทที่ 101 ผลผลิตแห่งรัก (2)

เมื่อถึงคราวตัวเองความรักตัวกลัวตายก็แล่นพล่าน เขาไม่ใช่มือปืนที่ยึดถือสัตย์ขนาดนั้น เป็นมือปืนปลายแถวที่รับงานมาอีกทอดหนึ่ง ไม่รู้หรอกว่าผู้บงการใหญ่เป็นใคร

"บอกมาสิวะ!"

"อ๊าก!" เสียงร้องลั่นไปทั่วท้องถนน เมื่อถูกทุบซ้ำลงไปบนหน้าขาที่กระสุนฝังใน ความเจ็บปวดที่แล่นพล่านจนตัวสั่นใจสั่น ทำให้มือปืนล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ