บทที่ 112 Chapter End

บุษบากรถึงกับหัวเราะออกมา เมื่อหน้าและตัวคุณพ่อเปียกชุ่มไปด้วยฉี่ของลูกที่ฉีดพุ่งมาใส่หน้า หล่อนรีบใช้กระดาษเปียกช่วยเช็ดทำความสะอาดให้เขา เสียงหัวร่อต่อกระซิกดังขึ้นกลางดึก ในเรือนหลังน้อยกลางพงไพร ริมหน้าต่างที่เปิดกว้างรับลม มองออกไปยังฟ้ากว้างที่ไร้ตึกสูงอำพราง เห็นหมู่ดาวระยิบระยับพร่างพราย

คล...