บทที่ 3 คืนเข้าหอ (2)
กรงอุ้งมือขยุ้มปลายคางเรียวแล้วบังคับให้หล่อนเงยหน้าขึ้นมาสบตา...แววตาของเขายังไม่คลายจากอารมณ์กราดเกรี้ยว
"ดูจำเอาไว้ จำเอาไว้ ใครที่มีสิทธิ์ทำแบบนี้กับเธอ ใครที่มันเป็นผัวคนแรกของเธอ ใครที่ออกคำสั่งกับเธอได้ทุก ๆ เรื่อง หากไม่อยากให้มันถูกกระทืบจนตาย ก็เลิกกับมันซะ!"
หล่อนสะบัดหน้าหนี ปัดมือเขาออกอย่างแรง
"ในเมื่อพี่จอมเลือกแล้ว มันก็ไม่เกี่ยวกันอีกต่อไป ดาวจะคบใครก็ช่าง พี่จอมไม่มีสิทธิ์มาสั่งอะไรทั้งนั้น!"
หล่อนรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีใช้สองมือผลักไสแผงอกกว้างจนได้ช่องที่จะแทรกกายหนี รีบวิ่งออกมาจากตรงนั้นก่อนจะถูกเขาฆ่าตายคาห้องครัว
"อ๊ะ!"
บุษบากรก็ตกใจ คคนางค์ก็ตกใจ เมื่อคนที่พุ่งพรวดออกมาจากประตูห้องครัว เกือบจะชนเข้ากับคนที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไป
แววตาสองคู่สบประสาน...คคนางค์ไล่มองคนที่มีท่าทีตื่นตกใจตั้งแต่หัวจรดเท้า...ใจหายหวิวโหวง เมื่อมองเลยไปด้านหลังแล้วเห็นว่าใครอยู่ในครัว
หล่อนหรี่ตามองน้องสาวที่ทำท่าทีพิรุธ...หากแต่ไม่ทันได้พูดอะไร อีกฝ่ายก็ชิงเดินหนีไปเสียก่อน
เหลือบมองไปทางจอมทัพที่เดินตามออกมา ภายใต้สีหน้าสงบนิ่ง เขาก็ชิงพลิกเกม
"ทีหลังอย่าทำแบบนี้ พี่ไม่ชอบเมียที่ทำตัวตามติดผัวตลอดเวลา!"
เขาเดินหนีไปทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...เปิดก่อนได้เปรียบ คคนางค์ยืนนิ่งตัวชา กลายเป็นว่าหล่อนผิดที่ลงมาตามเขาด้วยความเป็นห่วง ยอมรับว่าในความห่วง ก็มีความหวงปะปน
บอกหล่อนว่าจะมาหยิบของที่ลืมไว้ในรถ และการที่เขาหายมานาน หล่อนจึงขอใช้สิทธิ์เมียแต่งในการที่จะตามจับผิดเขาในทุก ๆ เรื่อง...กลัวว่าสักวันจะถูกแทงข้างหลัง จากน้ำมือของคนใกล้ชิดเช่นบุษบากร
เลยครึ่งคืนเข้าไปแล้ว...หากแต่คคนางค์ยังคงนั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง ในความเงียบงันและไอเย็นจากเครื่องปรับ อากาศ หล่อนกำลังจมอยู่กับความคิดฟุ้งซ่าน...เหตุการณ์ก่อนหน้า เกิดอะไรขึ้นบ้างในห้องครัว
แววตาแดงช้ำจากการร้องไห้เหลือบมองไปยังร่างที่นอนคว่ำซุกหน้าอยู่กับหมอนนุ่ม...เขาหลับไปนานแล้ว หลับไปพร้อมกับความค้างคา และเขาไม่คิดจะเคลียร์ให้หล่อนคลายความกังวล
มันเป็นคืนเข้าหอที่แสนจะขื่นขม พยายามคิดว่าเขาคงเหนื่อยมาทั้งวันจากงานพิธี เรื่องที่ควรจะเกิดมันเลยไม่เกิดขึ้น...สัมพันธ์รักลึกซึ้งแบบคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามัน การที่ขอร้องเขาให้ย้ายมาอยู่ที่นี่เพราะเป็นห่วงบิดาที่ป่วยกระเสาะกระแสะ หล่อนกำลังคิดว่าบางทีอาจเป็นการคิดผิดมหันต์ ไม่รู้ว่าจะเป็นการเอาน้ำมันมาไว้ใกล้ไฟหรือไม่ และบางทีที่เขายอมทำตามคำร้องขอ อาจเข้าทางเขาที่ต้องการพาตัวเองมาอยู่ใกล้บุษบากร
'บ้าน่าเพียงรัก จะคิดเยอะทำไม เขารักเรา เขาเลือกเรา เราต่างหากที่มีสิทธิ์ในตัวเขา'
ชักจะฟุ้งซ่านกันไปใหญ่ หล่อนพยายามสลัดมันทิ้งไป มันต้องไม่มีอะไร หล่อนจะเชื่อใจเขา...คิดพลางตัดสินใจล้มตัวลงนอน ขยับแนบชิดร่างที่นอนลมหายใจสม่ำเสมอ ได้กลิ่นหอมจากกายของเขาแม้ยามนอน ไม่อาจปฏิเสธหัวใจ ลุ่มหลงในเสน่ห์เรือนกายของเขามานานแสนนาน
แค่ได้นอนกอดก็มีความสุขมากแล้ว...สุขจากการได้มีเขาเคียงข้าง มันคือสิ่งที่ใจปรารถนามานานแสนนาน ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่เฝ้ารออย่างมีความหวัง ในวันนี้นั้นจะเป็นจริงขึ้นมา
รอยยิ้มปลื้มปริ่มอยู่บนใบหน้ายามหลับตาฝัน สะใภ้กุลล์ธารา ภรรยาของจอมทัพผู้ชายที่ผู้หญิงหลายคนใฝ่ฝันหา หากแต่สุดท้าย...หล่อนก็คือผู้กุมชัยชนะทั้งหมดทั้งปวง
แต่งกับเขาจะขึ้นสวรรค์หรือตกนรก...คคนางค์อาจไม่ทันคิดด้วยซ้ำ
