บทที่ 66 ใยสวาท (7)

หมอตำแยให้จังหวะเสียงดัง​บุษบากรกลั้นใจครั้งสุดท้าย​สองมือเกร็งสั่นห้อยโหนผ้าขาวม้าจนก้นลอยขึ้นจากพื้นกระดาน​สูดลมหายใจเข้าปอดให้ลึกแล้วออกแรงเบ่งจนสุดแรง

"กรี๊ดดด!"

"ออกแล้ว! ออกมาแล้ว!"

หมอตำแยร้องลั่น ตัวเด็กจากแรงเบ่งไถไปบนพื้นกระดาน​ นางรีบกระทืบเท้าบนพื้นแรง​ ๆ เพื่อให้เด็กรู้ตัว​ นางทำซ้ำ​...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ