บทที่ 105 มันเป็นไปไม่ได้แล้ว

เวลาหกโมงเย็น

กวีนาก็กลับบ้านแล้วเอารถเข้าไปจอดในบ้านก่อนจะเดินไปปิดประตูบ้านแล้วเธอก็เห็นโชนขับรถมาจอดที่หน้าบ้านพอดี เธอก็ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ 

“พี่เก้า ผมอยากจะคุยกับเจ้ชิชาเขาหน่อย ผมติดต่อเจ้เขาไม่ได้เลย” โชนพูดออกไปก็ดูเข้าไปในบ้านแล้วก็เห็นว่ามันถูกปิดอยู่ ก็เริ่มสงสัยว่าชิชานั้นไปไหน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ