บทที่ 8 สะไภ้สุดที่รัก 2
แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล คมสันต์จัดหนักด้วยการใช้ลิ้นแยงเข้าไปในโพรงสวาทที่อ่อนนุ่มและเปียกแฉะของแพรอย่างช่ำชอง แพรถึงกับสะดุ้งด้วยความสะท้านเมื่อลิ้นสากแทงเข้าไปในรูสวาทของเธอ
เธอยอมรับเลยว่าคมสันต์นั้นเด็ดกว่าลูกชายอย่างโอมมาก นี่แค่โดนเลียเธอยังอ่อนระทวย แม้ปากจะบอกว่าไม่ยอมแต่รูสวาทกลับตรงข้าม น้ำเงี่ยนไหลเยิ้มแฉะจนล้นรู
"พ่อ! แพรไม่ไหวแล้ว อ้าส์..." เสียงแพรครางยาวพร้อมเกร็งกระตุก น้ำสีใสไหลออกมาจนคมสันต์พอใจ เขาหยุดการกระทำนั้นลงท่ามกลางความมืดสลัว เสียงหายใจหอบถี่ของแพรดังอยู่บนเตียงกว้าง
แพรที่สติหลุดและเหนื่อยกายกับการกระทำก่อนหน้า เธอนอนหลับตาพริ้มและไม่ทันได้มองเห็นเลยว่าตอนนี้คมสันต์ได้แก้ผ้าเปลือยเปล่าล่อนจ้อน เตรียมจะครองครองเธออย่างสมบูรณ์
"ว้าย! พ่อ" แพรตะโกนอย่างตกใจเพราะคมสันต์กระโจนขึ้นเตียงแล้วใช้ร่างกายใหญ่คร่อมบนตัวเธอ เอาตัวหนาใหญ่แทรกกลางระหว่างสองขาของแพรที่ถูกอ้ากว้างตามความต้องการของพ่อผัว
แพรที่สติหลุดลอยและเหนื่อยกายจากการกระทำก่อนหน้า เธอนอนตาปรืออย่างอ่อนแรง โดยไม่ได้มองเห็นเลยว่าตอนนี้คมสันต์ได้แก้ผ้าเปลือยล่อนจ้อนเตรียมจะจัดการเธอแล้ว
"ว้าย! พ่อ" แพรตะโกนอย่างตกใจเมื่อคมสันต์กระโจนขึ้นเตียงแล้วใช้ร่างกายใหญ่โตคร่อมร่างของเธอไว้ เขาแทรกตัวหนาใหญ่เข้าไประหว่างขาของแพรที่ถูกจับอ้ากว้างตามความต้องการของพ่อผัว
"แพรจ๋า... แพร พ่อไม่ไหวแล้ว พ่อขอเอาแพรหน่อยนะคนดีของพ่อ" คมสันต์เว้าวอน ทั้งที่แท่งเนื้อหัวสีเข้มคล้ำจ่ออยู่ที่รูสวาทของแพร ส่ายวนไปมาอย่างจงใจให้แพรเสียวจนใจจะขาด
"พ่อจ๋า... อย่าทำอะไรแพรเลยนะ" แพรพยายามใช้ไม้แข็งผสมไม้นวม ในเมื่อทุบตีหนีไม่พ้นเธอจึงตั้งสติอันน้อยนิดเพื่อกล่อมให้คมสันต์ปล่อยเธอไป
คมสันต์ไม่พูดอะไรแต่ก้มลงไปดูดหัวนมของแพรที่แข็งชูชันสลับซ้ายขวา ส่วนแท่งเนื้อก็ใช้ถูไถโฉบไปเฉี่ยวมาอยู่ระหว่างรูสวาทกับติ่งเสียว จงใจยั่วอารมณ์แพรให้พุ่งสูง
"พ่อจ๋า... พ่อ อ้าส์... อะ อะ พ่อ... เสียว อย่าเลีย พ่ออย่า พ่อ... แพรเสียว..."
แพรถึงกับต้องจิกมือเรียวลงบนบ่าของคมสันต์เพื่อระบายความเสียวซ่าน เธอตัดสินใจดิ้นสุดกำลังด้วยแรงเฮือกสุดท้าย สะบัดมือทุบและสองขาดิ้นถีบในระหว่างที่คมสันต์กำลังเอาแท่งเนื้อถูรูสวาทอย่างเมามัน
"อย่าดิ้นนะแพร อย่าดื้อกับพ่อ!" เสียงดุเข้มของคมสันต์ดังกังวานในความมืด
"พ่อก็ปล่อยแพรสิ! แพรไม่เต็มใจนะ" แพรตอกกลับอย่างหมดความอดทน
"แพรไม่เต็มใจ! แต่รูแฉะขนาดนี้ ถ้าเต็มใจน้ำไม่ท่วมเตียงเลยเหรอแพร" คมสันต์ยังคงทับร่างของแพรอยู่ด้านบน สองร่างเปลือยเปล่าดิ้นสู้กันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร
"พ่อ!" แพรทั้งโกรธทั้งอาย แต่มันก็เป็นเรื่องจริงอย่างที่คมสันต์พูด เธอจึงพยายามดิ้นสู้คมสันต์อีกครั้ง
"ปล่อยนะพ่อ! ปล่อย...!"
"ไม่ปล่อย พ่อขอแพรดี ๆ แต่ทำไมดื้อนัก" คมสันต์ตวาด แท่งเนื้อเริ่มทำหน้าที่ถูไถขึ้นลงหนักขึ้น เน้นบดขยี้ที่ติ่งเสียวเฉพาะจุดเพื่อให้แพรคลั่งและครางออกมาอย่างทรมาน
"พ่อ พ่อ อย่า อ้าส์ ซี๊ด... ทรมาน ไม่ไหวแล้ว... แพรเสียว..." แพรยังคงดิ้นสู้ แต่ปากกลับครางไม่หยุด
"เสียวสิ ดี! ดิ้นไปให้สุดแรงแพร ดิ้นเลย! ตอนนี้พ่อก็เสียว เสียวหัวไปหมดแล้ว อ้าส์... อะ อะ... อ้าห์" คมสันต์จงใจทรมานแพร แต่กลายเป็นว่าเขาเองก็ทรมานไม่แพ้กัน
"แพร เอาอย่างนี้ไหม" คมสันต์โน้มตัวใหญ่นาบไปกับตัวแพร กระซิบข้างหูเพื่อยื่นข้อเสนอ
"อะไรพ่อ" แพรถามอย่างพยายามตั้งสติ เธอไม่อยากให้อะไรเลยเถิดไปมากกว่านี้จึงพยายามใช้เหตุผล แม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะเกินเลยไปมากแล้วก็ตาม
"ขอให้พ่อถูไปมาแบบนี้จนเสร็จได้ไหม แพรครางชื่อพ่อ แล้วพ่อจะไม่เอาแท่งเนื้อเข้าไปในรูของแพร พ่อขอแค่ถู ๆ ข้างนอก แพรช่วยพ่อได้ไหมคะ... คนดีของพ่อ" คมสันต์ยื่นข้อเสนอราวกับเด็กอ้อนวอน
แพรครุ่นคิดในความมืด เธอจำต้องยอมตามน้ำดีกว่าเสียอะไรไปมากกว่านี้ "ก็ได้ พ่ออย่าผิดสัญญานะ"
"ได้! แพรของพ่อ ขอดูดนมอีกได้ไหม... แพรจ๋า" คมสันต์ยังคงกระซิบข้างหูอย่างเจ้าเล่ห์
"แพรไม่ยอมได้หรือไง...! อ้าห์... ช้าหน่อย อ้าส์... พ่อ... ช้า ๆ อย่ากัด!"
คมสันต์ไม่พูดพร่ำแต่ก้มลงไปเลียหัวนมทั้งสองข้าง รอบนี้แพรอนุญาตเพราะจำยอม แต่มันกลับรู้สึกเสียวซ่านจนน่ากลัว เธอทั้งตื่นเต้นและหวาดหวั่นไปพร้อมกัน
"แพรครางชื่อผัวหน่อย... อืม..." คมสันต์กล่าวเสียงกระเส่า เขาอยากเป็นผัวแพรมาเนิ่นนานแล้ว
แพรทำตามอย่างว่าง่าย "พี่คมสันต์จ๋า..." เธอครางชื่อพ่อผัวออกมา
คมสันต์ดันแท่งเนื้ออยู่ประมาณ 5-6 นาทีตรงรูสวาทโดยไม่แทงเข้าไปตามสัญญา จนในที่สุดน้ำรักสีขาวขุ่นก็พุ่งพรายไหลเต็มเนินสวาทของแพร เขาซบหัวลงที่ซอกคอขาวของลูกสะใภ้อย่างหลงใหล
"พ่อ... ปล่อยแพรได้แล้ว!" แพรเสียวมากจนแทบขาดใจ
"ขอพ่อนอนดูดนมแพรจนเช้าได้ไหม แพรจ๋า..." คมสันต์กระซิบ
"พ่อให้แพรไปทำความสะอาดก่อนได้ไหมจ๊ะ" แพรเอ่ยขอ
"ไม่ต้องจ้ะ เมียจ๋า... เดี๋ยวผัวทำให้เอง" คมสันต์กล้าพูดออกมาอย่างไม่อายปาก
"พ่ออย่าพูดแบบนี้นะ แพรไม่ชอบ!" แพรพูดปนหงุดหงิด
"พี่ขอโทษ" คมสันต์ลุกออกจากตัวแพรแล้วไปเอาผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดน้ำรักที่เลอะบนเนินสวาทของแพรด้วยความอ่อนโยน แม้ไฟจะดับแต่มันสัมผัสได้ถึงความใส่ใจ
แพรที่เสื้อผ้าขาดวิ่นหมดแล้วพยายามจะลุกไปควานหาเสื้อใหม่ในตู้เสื้อผ้า แต่เธอก็ต้องตกใจที่เห็นคมสันต์ยังยืนอยู่ตรงนั้น
"พะ พ่อ ออกไปจากห้องแพรได้แล้วนะ จะเอาอะไรอีก!" แพรตะคอก
"โธ่ แพรจ๋า อย่าโกรธพ่อเลยนะ" คมสันต์เปลี่ยนสรรพนามกลับมาใช้คำเดิม ทั้งสองยังคงเปลือยเปล่าในความมืด คมสันต์พยายามจะเข้าไปสัมผัสตัวเธอ แต่แพรสะบัดออก
