บทที่ 107 ยอม ๕๐%

เงียบ~

เกิดความเงียบขึ้นมาทันทีหลังสิ้นเสียงหวานของพยาบาลสาวตัวเล็ก นานาวเงยหน้าขึ้นจ้องสบตาคมที่กำลังจับจ้องมายังเธอด้วยแววตาว่างเปล่า แค่นหัวเราะเย้ยหยันตัวเองเบาๆ ที่รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่มีวันเชื่อในสิ่งที่เธอพูดอยู่แล้วแต่ก็ยังจะไปถามให้เขาได้ตอกย้ำให้เสียใจอีก

ดวงตากลมหลุบลงเล็กน้อยกระพริบตาถี่เร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ