บทที่ 98 ห้ามคุยกับคนแปลกหน้า ๕๐%

แสงตะวันอ่อนๆ ในยามเช้าส่องลอดผ่านกระจกใสเข้ามาปลุกคนบนเตียงให้ตื่นขึ้นมารับเช้าวันใหม่หลังฝนเทกระหน่ำอย่างหนักเมื่อคืน นานาวปรือตาขึ้นรับแสงแรกของวันด้วยความงัวเงีย กระพริบตาปรับโฟกัสสายตาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยกมือขึ้นมาขยี้เปลือกตาบางเบาๆ แต่ในจังหวะที่เหวี่ยงมือลงกลับก็ต้องชะงักเพราะดันเผลอไปโดนกับ...