บทที่ 2 บทนำ
"ยลดา ยลดา นี่หยุด"
น้ำเสียงเข้มอันคุ้นเคยพยายามเอ่ยปรามอย่างแข็งกร้าว ทว่าเจ้าของร่างสูงใหญ่กลับทำได้เพียงยืนตัวแข็งทื่อ ยามที่ถูกลูกศิษย์สาวก้าวข้ามเส้นกั้นความเหมาะสมเข้ามาเล้าโลมในระยะประชิด ฝ่ามือเรียวบางของหญิงสาวลูบไล้ไปตามแผงอกหนั่นแน่นภายใต้เนื้อผ้าอย่างเนิบนาบช้า ๆ พลางช้อนสายตาคู่สวยขึ้นมองสบตาชายตรงหน้าด้วยความออดอ้อนระคนเชิญชวน
ทรวดทรงองเอวที่ซ่อนรูป โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจคัพอีที่บดเบียดเด่นชัดอยู่ในชุดเกาะอกตัวสวย ช่างล่อตาล่อใจและปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบ จนทำเอาอาจารย์หนุ่มถึงกับแทบจะเก็บอาการสุขุมไม่อยู่
"อาจารย์รังเกียจโยหรือคะ"
เสียงหวานเอ่ยถามชิดอก พลางยกสองแขนเรียวขึ้นโอบคล้องลำคอแกร่งของคนที่กำลังยืนตัวแข็งทื่อเอาไว้แน่น บีบบังคับให้เขาต้องก้มลงมามองความงดงามที่แสนอันตรายตรงหน้า
"รังเกียจที่ไหนล่ะ ผมกลัวอดใจไม่ไหวต่างหาก แล้วนี่คุณไม่ได้เมาหรือ อย่าบอกนะว่าแกล้งเมา"
เมื่อได้ยินคำตอบจากศัลยแพทย์หนุ่ม รอยยิ้มพราวเสน่ห์ก็ผุดขึ้นที่มุมปากของแม่สาวใจกล้า นัยน์ตาฉ่ำวาวทอดมองอีกฝ่ายด้วยความนึกสนุก ก่อนที่ร่างแน่งน้อยจะเขย่งปลายเท้าขึ้นไปกระซิบชิดใบหูหนาด้วยกระแสเสียงแผ่วเบาชวนใจสั่น
"แกล้งเมาค่ะ เพราะอยากเข้าโรงแรมกับอาจารย์"
"ยลดา!!!"
สิบทิศตะเบ็งเสียงเรียกชื่อจริงของหญิงสาวลั่นห้อง เพื่อเรียกสติทั้งของตัวเขาเองและคนตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าคนฟังกลับไม่ได้ใส่ใจในคำเตือนนั้นเลยแม้แต่น้อย วินาทีนี้ความอยากเอาคืนแฟนสาวตัวดีมันค้ำคอเธออยู่จนยากจะถอยหลังกลับ
แม้หัวใจจะรู้ดีแก่ใจว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่นั้นผิดบาปและไม่ควรค่าแก่การเอาตัวเข้าแลก ทว่าความเจ็บปวดจากการถูกทรยศกลับขับดันให้เธออยากเอาคืนยัยเด็กแสบนั่นให้เจ็บแสบที่สุด... ผู้ชายคนนี้คงสนองยัยนั่นได้ดีกว่าเธอสินะ แค่คิดวูบหนึ่งขึ้นมา ความรู้สึกหน่วงและขื่นขมก็แล่นริ้วขึ้นมาจุกแน่นอยู่เต็มอก
กลีบปากงามขยับเข้าไปบดจูบเรียวปากหนาของอีกฝ่ายช้า ๆ อย่างยั่วยวนละเมียดละไม ชายหนุ่มที่เคยยืนตัวแข็งทื่อราวกับหินสลักเมื่อครู่กลับพลันอ่อนแรงลงอย่างราบคาบ ก่อนจะเริ่มจูบตอบกลับมาอย่างเร่าร้อนรุนแรงตามสัญชาตญาณเสือร้ายที่ถูกปลุก ความวาบหวามที่ทวีคูณส่งผลให้สาวน้อยเป็นฝ่ายออกแรงผลักคนตัวโตกว่าที่ดูท่าจะทนแรงยั่วของเธอไม่ไหวให้ล้มตัวลงนอนบนที่นอนนุ่ม แล้วรีบก้าวขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนหน้าตักแกร่งของเขาในทันที
นิ้วเรียวสวยค่อย ๆ เอื้อมไปถอดแว่นตาของอาจารย์หมอออกช้า ๆ ด้วยท่าทางชำนาญที่จงใจหยอกเย้า และเมื่อได้เพ่งมองใบหน้าของเขาในระยะประชิดโดยไร้สิ่งกีดขวาง... หมอนี่หล่อเหลาและมีเสน่ห์เหลือร้ายจริง ๆ นี่สินะ แฟนสาวของเธอถึงได้หลงใหลเขาจนโงหัวไม่ขึ้นนักหนา
กึด!
ยัยตัวดีกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ดิบดิบที่ตีกวน ร่างยั่วยวนทรงเสน่ห์กำลังขยับขับเคลื่อนอยู่บนเรือนร่างแกร่งโดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่า บัดนี้เธอกำลังปลุกเสือร้ายตัวอันตรายให้ตื่นตัวขึ้นมาอย่างเต็มคราบ
ความร้อนรุ่มที่ก่อตัวขึ้นส่งผลให้แกนกายของสิบทิศเริ่มแข็งตัวช้า ๆ แค่เพียงได้ประจักษ์แก่สายตากับภาพร่างยั่วเย้าในชุดเดรสเกาะอกแสนสวยที่อยู่เบื้องบน ก็ทำเอาศัลยแพทย์ผู้เยือกเย็นแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ ยิ่งเธอตั้งใจเข้ามาละเลงไฟใต้เตียงเพื่อยั่วเย้าเขาขนาดนี้ ความอยากอันไร้ขีดจำกัดก็พุ่งเข้าครอบงำจิตใจของอาจารย์หนุ่มจนสิ้น ทลายกำแพงศีลธรรมจนไม่เหลือพื้นที่ให้คิดถึงความผิดชอบชั่วดีอีกต่อไป...
