บทที่ 3 ตอนที่ 1: ความลวง [มีเนื้อหา 18+]
ตอนที่ 1: ความลวง [มีเนื้อหา 18+]
บรรยากาศภายในห้องนอนสี่เหลี่ยมตกอยู่ในความเงียบงันครู่หนึ่ง ก่อนจะถูกทำลายลงด้วยกระแสเสียงหวานที่พยายามเค้นความอ่อนหวานเพื่อคลายความตึงเครียด
"โธ่ พี่โยคะ อย่างอนเมสิ ก็มันจำเป็นจริงๆ นี่"
เมเปิล สาวน้อยทรงคุณหนูผู้อ่อนเยาว์กว่ากำลังเอ่ยง้องอนด้วยน้ำเสียงน่ารักน่าเอ็นดู พลางทอดสายตาเว้าวอนส่งไปให้ผู้หญิงอีกคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล ซึ่งอยู่ในชุดนักศึกษาไม่ต่างอะไรกับเธอ ทว่าความพยายามของร่างเล็กดูเหมือนจะยังไม่ได้ผลสักเท่าไหร่ เพราะเจ้าตัวผู้เป็นรุ่นพี่จำต้องฝืนทำหน้ามุ่ย กอดอกนิ่ง และเบือนสายตาหนีไม่ยอมมองหน้าคนรักอยู่ดี
"ก็จะไม่ให้พี่งอนได้ยังไง หืม ทั้งที่นัดกันไว้เสียดิบดีว่าจะไปดูหนัง พี่ก็รีบเคลียร์งานเพื่อเธอเลยนะ แล้วจู่ๆ เธอก็มาเทพี่ ด้วยการแต่ไลน์มาบอกว่าไปไม่ได้แล้ว แค่เนี่ย!"
โยเกิร์ต เอ่ยพรั่งพรูความอัดอั้นในใจออกมา นิสิตแพทย์สาวชั้นปีที่หนึ่งรู้สึกถึงความไม่เป็นธรรมในความสัมพันธ์ที่ช่วงหลังมานี้ดูจะสั่นคลอนลงทุกที ทว่าคนอายุน้อยกว่ากลับรีบขยับเข้าไปใกล้ ขัดจังหวะอารมณ์ฉุนเฉียวด้วยเหตุผลเดิม ๆ
"ก็เมต้องไปทานข้าวกับป๊ากับม๊านี่คะ"
"ธุระเธอเยอะจังเลยนะช่วงนี้ วันนี้บอกไปทานข้าวกับป๊าม๊า วันก่อนบอกอากงป่วย วันนู้นบอกช่วยงานการกุศล ทำเหมือนว่าเมไม่ได้อยู่ปีหนึ่งแต่กำลังรับตำแหน่งประธานบริษัทอย่างนั้นแหละ"
เฟรชชี่สาวพราวเสน่ห์ยิ้มขำกับคำประชดประชันของคนขี้งอน ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนปลายเตียงนุ่มข้าง ๆ ร่างเพรียวระหง วงแขนเล็กเอื้อมไปกอดรัดเอวบางเอาไว้พลางซบหน้าออดอ้อนอย่างรู้งาน
"ก็ครอบครัวธุรกิจนี่คะ มันก็วุ่นวายแบบนี้ล่ะ"
"แต่มันทำให้เราสองคนแทบไม่ได้เจอกันเลยนะ นี่ไม่ใช่ว่าเมแอบไปมีคนอื่นหรอกใช่ไหม"
นักศึกษาแพทย์สาวเอ่ยถามออกไปโดยไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้ง มากไปกว่าการแง่งอน 'แฟนสาว' ตามประสาคนหวงเวลา ทว่าปฏิกิริยาของคนฟังกลับผิดปกติไปอย่างสิ้นเชิง ร่างน้อยที่กำลังสวมกอดเธออยู่นั้นถึงกับแอบสะดุ้งตัวโยนด้วยความตระหนก ก่อนจะรีบกลบเกลื่อนพิรุธในใจโดยการซุกไซ้และพรมจูบลงไปยังต้นคอขาวผ่องของรุ่นพี่สาว พลางเอ่ยเชื้อชวนด้วยน้ำเสียงหวานกระเส่าหวังเบี่ยงเบนประเด็น
"เรามาทำอะไร ให้อารมณ์ดีกันดีกว่านะ"
"อื้อ ไม่เอา พี่ยังไม่ได้อาบน้ำเลย"
แม้คนอายุมากกว่าแค่ปีเดียวจะประท้วงระคนขัดขืนแผ่วเบาราวกับเล่นตัว ทว่าสุดท้ายก็พ่ายแพ้ต่อสัมผัสอันช่ำชอง ยอมให้อีกฝ่ายระดมจูบไปตามลำคอระหงและปล่อยให้มือดีจัดการปลดเปลื้องเสื้อนักศึกษาท่อนบนของตนออกแต่โดยดี
"ตัวพี่โยหอมจะตาย ไม่รู้หรือไงคะ"
เด็กสาวเย้าด้วยกระแสเสียงกระเส่าพร่า พลางลากไล้ริมฝีปากนุ่มลามเรื่อยลงมาจนถึงเนินอกอวบอิ่มคู่โตที่ปรากฏแก่สายตา ฝ่ามือเล็กไม่ลืมที่จะบีบเฟ้นเค้นคลึงอย่างหนักสลับเบาในแบบที่รู้ดีว่าอีกฝ่ายพึงพอใจเป็นที่สุด
เสียงครางต่ำในลำคอดังลอดออกมาจากปากอิ่ม บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าหญิงสาวที่ออกอาการแง่งอนเมื่อครู่เริ่มถูกไฟราคะแผดเผาจนเปลี่ยนอารมณ์แล้ว ฝ่ามือเรียวบางไม่ต่างกันของคนพี่ขยับเข้าช่วยปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากเรือนร่างของคนน้องอย่างรู้งานสอดประสาน
"อ๊ะ เด็กดี ดูดแรงแบบนี้พี่ก็แย่สิ อื้อ"
โยเกิร์ตหลับตาพริ้มรับสัมผัสอันจาบจ้วงจากเรียวปากนุ่มของคนรัก ยามเมื่อสาวเจ้าอ้าปากครอบครองเอายอดถันสีชมพูระเรื่อของเธอเข้าสู่โพรงปากอุ่น แล้วเริ่มดูดดุนโลมเลียอย่างกระสันอยาก สลับกับการขยับมือนวดคลำคลึงเพื่อจุดประกายความใคร่ให้ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก
"อื้อ"
คราวนี้แปรเปลี่ยนเป็นฝ่ายเมเปิลบ้างที่เริ่มส่งเสียงประท้วงในลำคอออกมา เมื่อคนที่เธอกำลังดื่มด่ำกับยอดอกอยู่นั้น เริ่มพลิกกายหันมาปรนเปรอทำแบบเดียวกันกับเธออย่างไม่ยอมน้อยหน้า ทว่ามืออีกข้างของรุ่นพี่สาวกลับซุกซนยิ่งกว่า ฝ่ามืออุ่นเลื้อยผ่านทรวงอกที่เล็กกว่าเธออยู่หน่อย ลากยาวผ่านหน้าท้องแบนราบสลวยลงไปจนถึงชายกระโปรงพรีทที่ถูกถลกขึ้นมากองอยู่ครึ่งโคนขาอ่อน
"วันนี้แฉะไวจังน๊า"
โยเกิร์ตเอ่ยกระซิบหยอกล้อที่ข้างใบหูเล็ก ทั้งยังแกล้งขบเม้มเบา ๆ จนร่างน้อยสั่นสะท้านขนลุกชันไปทั้งตัว ถึงกระนั้น มือเรียวก็ยังคงไม่หยุดลูบไล้เนื้อเนินสาวฉ่ำชื้นของเมเปิลแต่อย่างใด ความเปียกชื้นที่ไหลซึมเปรอะชั้นในเนื้อบางตัวน้อยด้านล่าง บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าคนน้องเริ่มมีอารมณ์สวาทเต็มทีแล้ว
คนขี้งอนเมื่อครู่พลิกตัวผลักร่างเล็กให้นอนราบลงบนเตียงหนานุ่มอย่างแผ่วเบาทะนุถนอม ก่อนที่กลีบปากเล็กของสองสาวจะถูกบดเบียดเข้าหากันราวกับมีแรงดึงดูดจากแท่งแม่เหล็ก เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดแลกเปลี่ยนรสหวานอย่างดูดดื่มจนแว่วได้ยินเสียงเฉอะแฉะของหยาดน้ำรักที่ทลายทำนบ ยิ่งเป็นเครื่องเร้าอารมณ์ปรารถนาให้ลุกโชนขึ้นมากกว่าเก่า ยิ่งปลายยอดถันของทั้งคู่เสียดสีเข้าหากันตามจังหวะการขยับไหวโอนอ่อน ก็พลันชวนให้สติเตลิดเปิดเปิงกันไปใหญ่
โยเกิร์ตผละริมฝีปากออกอย่างนึกเสียดาย เพื่อเริ่มส่งเรียวลิ้นสำรวจเนื้อตัวคนรักเหมือนที่ฝ่ายนั้นเคยปรนเปรอให้เธอเมื่อครู่ ความร้อนอุ่นจากริมฝีปากสวยที่ลากไล้ผ่านจุดไวต่อสัมผัสตามส่วนต่าง ๆ เล่นเอาเมเปิลถึงกับบิดเร่ากายไปมารับความเสียวซ่านจากเรียวลิ้นของคนพี่ ปลายจมูกรั้นน่ารักของนิสิตแพทย์สาวพรมจูบร้อนฉ่าลงมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ปลายทางสุดท้าย... นั่นก็คือเนินเนื้ออูมภายใต้กางเกงชั้นในตัวบางที่ตอนนี้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานจนแทบไร้สิ่งปิดกั้น
"อื้อ พี่โย ลงลิ้นเข้ามาเลยสิคะ จะแกล้งเมรึไง"
คนตัวเล็กกว่าร้องครางด้วยกระแสเสียงกระเส่าทรมาน เมื่อคนที่กำลังจ่อใบหน้าสวยอยู่กับเนินเนื้อสาวของเธอ เอาแต่ใช้ปากและปลายจมูกถูไถหยอกเย้าผ่านเนื้อผ้าด้านนอกเท่านั้น ราวกับต้องการจะกลั่นแกล้งให้เธอขาดใจตายเล่น ๆ
"ร้องขอพี่สิคะ เผื่อพี่ใจดีทำให้มากกว่านี้"
คนขี้งอนร้องบอกอย่างเป็นต่อ แม้ในเวลานี้รอยแยกของความเป็นสาวของเธอเอง ก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความอุ่นวาบจากน้ำรักที่เริ่มปริ่มออกมาไม่ต่างกันก็ตาม
"อ๊าา ได้โปรดพี่โย เมจะตายแล้ว"
