บทที่ 5 ตอนที่ 3:รสสวาทลวงตา [มีเนื้อหา 18+]
ตอนที่ 3:รสสวาทลวงตา [มีเนื้อหา 18+]
ห้วงอารมณ์แห่งความปรารถนายังคงพุ่งทะยานอย่างไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุดลงง่าย ๆ แรงอารมณ์ที่สอดประสานขับเน้นให้เสียงครวญกระเส่าระเบิดออกมาไม่ขาดสาย เมเปิลร้องขอพลางกำแน่นที่ผ้าปูอีกครั้งเพื่อระบายความเสียวซ่านที่กำลังตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก ในขณะที่คนด้านบนก็ทำตามอย่างเอาใจเพราะตัวเองก็เหมือนว่าจะถึงฝั่งในไม่ช้า แรงขยับบดเบียดเนินเนื้อสาวเข้าหากันอย่างเนิบนาบสะท้อนคลื่นความกระสันอยากที่ทวีความรุนแรงขึ้นทุกวินาที จนกระทั่งร่างเล็กใต้เตียงสั่นสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย
"ซีดส์ อ๊ะ อ๊าาา ออก ออกแล้วพี่"
คนน้องครางลั่นก่อนจะกระตุกปล่อยน้ำออกมาจนเปียกชุ่มไปหมด หยาดน้ำหวานอุ่นร้อนหลั่งไหลชโลมร่องรอยแห่งความรักจนฉ่ำแฉะ ทว่าไฟรักของรุ่นพี่สาวยังคงคั่งค้างและต้องการการปลดปล่อยไม่ต่างกัน
"รอพี่ด้วยสิคะ อื้อออ พี่เองก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน"
โยเกิร์ตหลับตาพริ้มร้องบอกพร้อมกับเร่งจังหวะตัวเองให้เร็วขึ้น สะโพกมนสอบขยับไหวบดขยี้เข้าหาจุดอ่อนไหวอย่างลึกซึ้งและถี่รัว ฝ่ายคนใต้ร่างที่รักและอยากช่วยให้คนรักถึงฝั่งฝันลึกล้ำจึงรีบวาดวงแขนกอดรัดเอวบางไว้แน่น พร้อมกับดูดดุนยอดถันไปด้วยเพื่อช่วยกระตุ้นอารมณ์ดิบให้พุ่งทะยาน
"อึก เม กัดแบบนั้นพี่ก็แย่สิ อื้อออ"
สาวน้อยด้านบนเร่งสะโพกมนเร็วขึ้นยิ่งถูกดูดดุนผสมกับกัดเบาๆ ที่ด้านปลายยอดอก ความเจ็บปนเสียวซ่านที่แสนฟินนั้นทำเอาเธอไม่อาจทนได้อีกต่อไป ร่างระหงกระตุกเกร็งหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะปลดปล่อยของเหลวออกมาตามแฟนสาวไปในที่สุด ทั้งคู่หอบหายใจรดรินรินรดกันท่ามกลางกลิ่นอายคาวสวาทที่อบอวล
หลังเสร็จศึกรักกลางทุ่งดอกไม้ ความเหนื่อยอ่อนและหยาดเหงื่อที่ไหลโซมกายทำให้ความเงียบเข้าปกคลุม สองสาวยังคงนอนกอดกันอยู่แบบนั้นเฉกเช่นทุกๆ วันอย่างที่เคยเป็น ฝ่ายคนพี่ผล็อยหลับล่วงหน้าไปก่อนแล้วด้วยความเพลีย คงเหลือแต่เมเปิลที่ยังคงลืมตาโพลงจ้องมองคนรักที่หลับตาพริ้มด้วยอารมณ์ความคิดที่ยากจะคาดเดา นัยน์ตาคู่สวยของเฟรชชี่สาวเต็มไปด้วยมิติแห่งความลับที่ซ่อนเร้น
ทว่าหลังจากจมอยู่กับความเงียบได้ไม่นาน เธอก็มีอันสะดุ้งออกมาเล็กน้อยเมื่อเสียงจากมือถือที่วางไว้ใกล้มือ ส่งเสียงร้องเตือนว่ามีข้อความใหม่ดังฝ่าความมืดขึ้นมา สาวน้อยค่อยๆ ขยับตัวออกมาด้วยกลัวว่าจะทำใครอีกคนตื่น เธอชำเลืองมองร่างเพรียวของโยเกิร์ตที่ยังคงจมดิ่งสู่ห้วงนิทรา ก่อนมือบางจะรีบหยิบมือถือประจำตัวขึ้นมาดูแล้วยิ้มกริ่มออกมาด้วยความพึงพอใจ
'เลขาป๊า' คือชื่อของคนส่งข้อความนี้มาให้... หน้าจอสะท้อนชื่อผู้ส่งที่เธอบันทึกไว้เพื่อตบตาคนรอบข้าง ทว่าแท้จริงแล้วมันคือหน้ากากที่ใช้ปกปิดตัวตนของชายอีกคน กลีบปากสวยยกยิ้มขึ้นราวชอบใจก่อนจะกดเปิดอ่านอย่างไม่รอช้า หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวยามที่สายตากวาดมองตัวอักษรที่ปรากฏ
'คิดถึงเธอเหมือนกัน' ข้อความไม่สั้นหรือยาวมากบนจอสี่เหลี่ยมทำเอาสาวน้อยยิ่งผลิรอยยิ้มจนเรียกได้ว่าแก้มแทบแตก ดวงตาสวยเปล่งประกายแวววาวอย่างเห็นได้ชัด ความสุขสมที่ได้รับจากชู้รักวัยใหญ่ทำเอาเธอลืมเลือนสัมผัสอุ่นจากแฟนสาวที่นอนอยู่ข้างกายไปเสียสิ้น
จวบจนกระทั่งราตรีผันผ่าน แสงตะวันยามเช้าสาดส่องเข้ามาทักทาย ร่างสูงระหงของโยเกิร์ตจัดการแต่งกายด้วยชุดนิสิตแพทย์เรียบร้อยเสร็จสรรพ ทว่าเมื่อหันกลับมามองบนเตียงก็พบว่าร่างของคนรักยังคงจมอยู่ใต้ฟูกหนา
"เด็กขี้เซา ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปมอสายกันพอดี"
คนถูกปลุกที่ยังคงขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะดึงผ้าห่มคลุมปิดหัวมากกว่าเดิมเพื่อหนีความจริง คนงามที่ตัวสูงกว่าถอนหายใจออกมาพลางส่ายหน้าอย่างระอากับอาการขี้เซาของคนใต้ผ้าห่มที่ปลุกอย่างไรก็ไม่ยอมตื่น โยเกิร์ตจึงตัดสินใจใช้ไม้เด็ดขึ้นคร่อมทับร่างเล็กกว่าทันที พลางใช้นิ้วมือจิ้มไปที่เอวบางของอีกฝ่ายเร็วๆ ทั้งสองข้างเพื่อกลั่นแกล้ง จนคนถูกแกล้งเริ่มบิดเร้าไปมาก่อนจะโผล่พรวดออกนอกผ้าห่มอย่างสุดกั้นเพราะทนความจี้เส้นไม่ไหว
"โอ๊ย พี่โย ฮา ฮ่า พอ พอก่อนหายใจไม่ทันแล้ว คิก คิก"
เสียงหวานหัวเราะร่วนบิดตัวไปมาตามจังหวะการสัมผัสของนิ้วเรียวที่ระดมจิ้มเข้าหาอย่างหยอกล้อ แต่ดูเหมือนคนที่นั่งคร่อมอยู่ยิ่งนึกสนุกและพึงใจในท่าทางน่าเอ็นดูนั้น จึงเพิ่มจังหวะเร่งนิ้วมากขึ้นไปอีกอย่างอยากแกล้งจนคนใต้ร่างบิดไปมาพร้อมน้ำหูน้ำตาที่เริ่มไหลผสานกับเสียงหัวเราะอย่างเหนื่อยหอบ
"พี่โยอ่ะ! เมขาดใจตายจะทำไงคะ ดูดิหัวเราะจนปวดท้องไปหมดแล้วเนี่ย"
เมเปิลร้องบอกเสียงกระเง้ากระงอดทั้งเช็ดน้ำตาป่อยๆ ใบหน้าน่ารักมุ่ยลงด้วยความแง่งอน หากแต่อีกคนแทนที่จะเห็นใจกลับยิ่งขำขันขึ้นมามากกว่าเดิม ยามที่ได้เห็นท่าทางขัดใจของรุ่นน้องพราวเสน่ห์
"ก็พี่ปลุกดีๆ หนูไม่ยอมตื่นเองนี่ ก็ต้องใช้ไม้นี่แหละ"
"แค่ขอนอนต่ออีกนิดเดียวเอง ใจร้ายจัง"
"แต่นี่มันจะเก้าโมงแล้ว เดี๋ยวเข้าเรียนสายโดนอาจารย์โหดแหกอกมาล่ะยุ่งแน่"
เมเปิลหลุดขำพรืดออกมาเมื่อเห็นโยเกิร์ตทำท่าขนลุกขนพองเมื่อนึกถึง 'อาจารย์หมอ' ที่สอนพวกเธออยู่ ท่าทางหวาดกลัวของแฟนสาวทำให้เธอนึกไปถึงความสัมพันธ์ลับอันเร่าร้อนระหว่างตนเองกับอาจารย์หมอคนดังกล่าว... ชายหนุ่มใหญ่ผู้เปี่ยมเสน่ห์อันตรายที่เนื้อแท้ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ใครคิด
"เขาอาจจะไม่ได้ใจร้ายตลอดเวลาแบบนั้นก็ได้ค่ะ เฮ้อ ไปอาบน้ำดีกว่า รอแป๊บนะคะที่รัก"
คนตัวเล็กกว่าว่าพลางจูบไปที่แก้มขาวนวลของแฟนสาวอย่างเอาใจ เพื่อกลบเกลื่อนความนึกคิดในใจอันดำมืด แล้วเด้งกายพาตัวเองเข้าห้องน้ำไปชำระตัว ทิ้งให้คนพี่มองตามด้วยความรัก โดยไม่รู้เลยว่าความลับเบื้องหลังชื่อ 'เลขาป๊า' และ 'อาจารย์หมอ' คนนั้น... กำลังจะย้อนกลับมาทำลายชีวิตรักของเธอจนพังทลาย
