บทที่ 11 ถึงเนื้อถึงตัว

“ไอ้บ้า!  ไอ้...”                                   

ภานนท์มีข้ออ้างให้ตัวเองในการที่จะปิดปากนุ่มที่กำลังส่งเสียงดังลั่น

เหตุผลนั้นก็คือ เสียงกรี๊ดๆ อาจไปรบกวนแขกที่มาพักคนอื่นๆ

มือนุ่มกำเป็นหมัดแน่นทุบอกเปลือยที่เบียดเข้าหา แต่ด้วยระยะประชิดของสองร่าง ท้ายที่สุดที่พอทำได้คืองอแขนกันไม่ให้แผ่นอกก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ