บทที่ 15 ไม่เป็นเมียเป็นอีหนูละกัน

ทิราภาหวีดร้องอย่างไม่กลัวว่าจะมีใครมาได้ยินในนาทีที่ร่างของเธอถูกโยนขึ้นสูงก่อนจะเคว้งคว้างลอยต่ำลงมาอย่างรวดเร็วพอๆ กับขาขึ้น ในเวลาไล่เลี่ยกับร่างแมนเกร็งกระตุกปล่อยธารอุทกขุ่นข้นสู่เป้าหมายจนเธอชุ่มโชก

ภานนท์รู้สึกเหมือนคนหมดสติไปชั่วครู่สั้นๆ ทุกอย่างมืดมิดเสี้ยววินาทีก่อนเกิดการระเบิดของกลุ่ม...