บทที่ 43 คิดถึงจนทนไม่ไหว

เสียงเคาะประตูอย่างเกรงใจเบาๆ จากข้างนอกทำให้ชายวัยห้าสิบสามเงยหน้าขึ้นจากแฟ้มเอกสารตรงหน้า

“เข้ามา”

เสียงบอกไปเนือยๆ เพราะรู้ว่าผู้ที่จะเข้ามานั้นจะมิใช่เลขาสาวโสดคนสวยที่ขณะนี้ได้กลายมาเป็นคนรู้ใจ ทีเขาชอบพออีกตำแหน่งหนึ่ง

“มีอะไรรึ”

“คุณทิราภาติดต่อมาค่ะ ให้เรียนท่านว่าจะอยู่พักผ่อนต่ออีกสามว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ