บทที่ 52 ขอพี่นะ

ลับร่างบุตรสาว คนตัวสูงใหญ่ไม่ยอมเสียเวลา คว้าร่างโปร่งอรชรเข้ามาระดมซุกไซ้ปากจมูกด้วยความย่ามใจ

“อะไรก็ไม่รู้ ปล่อยทิก่อนเถอะค่ะ นี่มันห้องนั่งเล่นนะคะ”

“คิดถึงเมีย”

“ฮื้อ...พี่ภา เดี๋ยวใครมาเห็น”

“ใครมันจะมาเห็น บนตึกนี่หลังทุ่มหนึ่งพวกคนงานก็ไม่ขึ้นมากันแล้ว”

“ก็ทำไมจะต้อง...อื๋อ ดูสิยิ่งว่า...