บทที่ 56 รหัสลับ

“พี่ต้องไปแล้ว”

หญิงสาวบอก คลายวงแขนที่โอบรอบไหล่กว้างของน้องชาย

“ผมจะไปส่งพี่บนเรือ”   พชรดนัยพูด

“ไม่ต้อง ส่งแค่นี้แหละ แล้วพี่ขอนะ ไม่ต้องมาคอยยืนแหงนหน้ามองจนกว่าเรือจะพ้นท่า บอกตามตรง เห็นภาพแบบนั้นแล้วอดใจหายไม่ได้ เดี๋ยวเพชรกลับเลยละกัน จะต้องย้ายไปอยู่หอในมหา’ลัยไม่ใช่หรือกลับไปเก็บข้าวขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ