บทที่ 61 เหมือนรู้จักมานาน

“ถ้ารู้ว่าพามาห้องเต้นรำแล้วผมจะเข้าไม่ถึงตัวแบบนี้ จ้างให้ผมก็ไม่มาพา”

จอมสุรางค์เงยหน้ายิ้มให้กับเจ้าของเสียงบ่น ความสนุกสนาน เพลิดเพลินที่ได้รับทำให้ลืมความหงุดหงิดที่มีต่อชายหนุ่ม

“ก็คุณไม่เข้ามาขอเองนี่คะ”

“กว่าสิบหนเลยนะ พอผมก้าวออกก็มีหนุ่มบ้าง แก่บ้าง ตัดหน้าเข้าถึงตัวคุณก่อนผมซะละ”

“อยา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ