บทที่ 27 นอนจับมือ

ตอน นอนจับมือ

ก๊อกๆ แกร๊ก! เสียงเคาะประตูดังขึ้น และประตูห้องก็ถูกเปิดในไม่กี่วินาทีต่อมา ญาดาที่กำลังกลัวเสียงฟ้าร้องรู้สึกดีใจมากเพราะในที่สุดก็จะมีคนมาคอยอยู่เป็นเพื่อนเธอในเวลาที่กำลังหวาดกลัวแบบนี้

"พี่นิดมา...เอ๊ะ!" พอเห็นว่าคนที่เดินเข้ามาไม่ใช่พยาบาลนิดแต่เป็นปองกานต์หล่อนก็ตกใจอย่างแรง

"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ